Liesbeth Steur

lerares hatha-yoga en schrijver

Werkoverleg …

Susana Torgal links en rechts Lina da Paz in de lounge van Trainspot

Dat saaie woord “werkoverleg” alleen al, deed mij altijd zuchten als iemand die ik wilde spreken in werkoverleg zat. Misschien wilde hij of zij mij niet spreken en was dat de manier om niet aan de telefoon te komen. Dat zou kunnen. De werkoverleggen die ik heb bijgewoond in mijn leven zetten voor mijn gevoel weinig zoden aan de dijk. Veel gepraat, weinig wol. Misschien omdat ik meer ondernemer ben en aan een half woord genoeg heb.

En nu, zat ik opnieuw in werkoverleg. Dit keer op eigen titel. Voor mijn eigen professie. Niet om iets te managen of om aan te sturen.

Vanmiddag om half drie zit ik met Lina da Paz op de trap naar de voordeur van haar Trainspot. We zitten in het zonnetje, praten wat in afwachting van de komst van Susana Torgal. Lina en Susana zijn dikke vriendinnen en kennen elkaar uit hun tijd in Lissabon. Ze hebben ongeveer dezelfde leeftijd (begin veertig), hebben ieder een man en twee kleine kinderen. En belangrijk, zij hebben het roer omgegooid, zijn op het platteland komen wonen en creëren werk om het nodige geld te verdienen om te leven. Zelfs hebben ze een privéschool gesticht waarover ik eerder schreef.

En nu hebben Lina en Susana bedacht om een yoga-weekend te organiseren op de boerderij van de ouders van Susana. Ik mag het programma invullen en zij doen food & beverage. Susana heeft een bistro gehad in Lissabon en kan heerlijk koken. Drie ondernemers bij elkaar betekent weinig woorden, veel wol.

Weet je? Ik voel me echt geëerd dit te mogen doen. Lina en Susana nemen regelmatig deel aan mijn yogalessen en hun aanwezigheid doet goed. Ze zijn ervaringsdeskundig. En dat is heerlijk lesgeven. Vanuit dit plezier en de vriendschap die ontstaat werd dit plan bij hen geboren.

Dit was een nuttig werkoverleg. De taken zijn verdeeld. Ik ga dit weekend de tekst schrijven en de informatie bundelen voor flyers, posters en sociale media. Eduardo (man van Lina) is vormgever, dus hij heeft ook een taak.

Een tipje van de sluiter: De Retiro de Yoga is op 4, 5 en 6 mei in de buurt van Évora in een typisch Alentenjaans longhouse tussen de wijngaarden. Er is plaats voor 12 personen. Jullie zijn natuurlijk welkom. Misschien niet naast de deur, dat is waar, maar toch …

Deze blog schreef ik voor de #PHOT (Photo On Thursday) een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

 

Previous

Een school om van te dromen

Next

Hoe moedig kun je zijn?

3 Comments

  1. Ik moest meteen glimlachen bij de zucht. Een van de dingen die ik riep toen ik voor mezelf begon was: ik ga nooit meer in een werkoverleg! Maar het ligt er ook erg aan met wie je zit. Heb je mensen die net zoals jij spijkers met koppen willen slaan en aan weinig woorden genoeg hebben zit je goed. En met een kop koffie erbij en in een zonnetje zitten is het zelfs misschien even gezellig en fijn!

    • Helemaal waar en aan dat woord kleeft voor mij toch die negatieve herinnering. Misschien een nieuw woord verzinnen voor het samenzijn, plannen smeden en handen uit de mouwen.

  2. misschien omdat het woord werkoverleg zo de link legt met iets dat moet en moeite kost en te veel energie?

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: