Liesbeth Steur

lerares hatha-yoga en schrijver

Waar of niet waar

IMG_8639 (1) kopie.jpg

Op mijn site staat: verteller van waargebeurde verhalen. Dat viel me ineens op. Het staat er al jaren en nu drong het tot me door. Ik had een ochtend uitgetrokken om de twee sites (die van de yogastudio ook) bij te werken. Ik was net klaar, keek nog eens en las die zin opnieuw.

Hoe waargebeurd moet een verhaal zijn om leesbaar en interessant te blijven? Die vraag zit nu in mijn hoofd. En is het erg als iets niet helemaal letterlijk waar is?

Ik vind dat niet erg zolang ik een ander niet te kort doe.

Een voorbeeld.

Waargebeurd is dit:
Afgelopen zondag vertrok ik om 08:15 uur naar de markt in Portalegre. Samen met vriendin Leone. Die dag zou het extreem warm worden en deze maandelijkse markt wordt in augustus druk bezocht door toeristen en Spanjaarden. Dat betekent overvol. Dus eigenlijk wil ik daar dan niet zijn. Maar zo vroeg is het goed te doen. Na de markt reed ik naar Worten (een heel kleine MediaMarkt) om een nieuwe printer te kopen en een ventilator voor mijn werkkamer.

Wat te kopen? Welk type ventilator? Ik val op het old school model dat in de aanbieding is. Groot en gaaf. Ik luister naar Leone’s advies. Zij heeft veel plezier van een kleine tafelventilator. Nee, ik wil dat grote ding. Die doet de lucht bewegen in mijn hele werkruimte. En dat blijkt na installatie helemaal waar te zijn.

Maar …

op de laagste stand al, lijkt het alsof ik een Boeing 747 zit. Of erger nog in een oude Constellation. Ik kan mezelf niet eens verstaanbaar maken zonder mijn stem te verheffen.

Die middag werk ik met dat mooie ding aan. Vier uur lang schrijf ik een stuk over mijn idee over het leven voor de website van de yogastudio en vertaal het naar het Engels en Portugees. Ik voel de lauwe wind waaien en hoor een motor die oorverdovend ronkt en drie zilverkleurige bladen die zoeven. Ik ben super geconcentreerd, vergeet alle tijd en de werkelijkheid.

Als ik uit mijn kantoor stap rond zessen is het doodstil buiten. Ik schrik ervan. Na een duik in het zwembad besluit ik dat het mogelijk is te werken met zoveel lawaai, maar de vermoeidheid daarna spreekt voor zich. Ik heb een daas hoofd. Dat ding gaat terug naar de winkel. Ik ga hem ruilen voor een kleintje. Zoals Leone al zei.

Wat zich opnieuw heeft bewezen is dit:
Een product is niet voor niets in de aanbieding.
You can’t judge a book by its cover.
Ik kan goed werken met geluid om me heen.
De stilte heb ik lief.
Het opvolgen van advies is zo stom nog niet.

Dit is trouwens niet waargebeurd:
Ik heb niet de hele vertaling naar Portugees zelf gedaan.

En dit wel:
Ik kreeg het niet af, ondanks dat ik helemaal alleen in een vliegtuigcabine zat. De volgende dag had ik Portugese (privé)les bij Isabel Carita. Tijdens de les zijn we nog twee uur bezig geweest om de vertaling af te maken en te corrigeren. Isabel is een top docent met ook nog eens poëtisch schrijftalent en ze begrijpt wat ik bedoel. Dat is nog eens heerlijk werken.

 Deze foto is gemaakt in het kader van #PHOT (Foto op Dinsdag) naar een idee van Karin Ramaker. 

Previous

De rafelige rand van oorlog

Next

Viver Marvão

14 Comments

  1. Helemaal waar! 🙂

  2. Als ik de ventilator zo zie, snap ik dat je voor zijn charmes bent gevallen.
    Een waargebeurd verhaal waarbij ik erg moest grinniken. Hopelijk is het tafelmodelletje minder dominant!

    • Dat is het vast en zeker. Ik ga ze allemaal om de beurt laten aanzetten in de winkel. Om te luisteren naar de decibellen. Voorlopig zit ik nu binnen nog wel met de ramen open, zonder ventilator. Beter te warm dan doof. En nu hoor ik stemmen in de verte van druivenplukkers. Ze zijn maar vast begonnen. De droogte is niet goed voor de druiven.

  3. Gerrie dB

    Ik zocht vorig jaar een ventilator, ze hadden er wel 50, allemaal dezelfde en nee we konden niet testen en er waren immers toch meerdere standen?! De keuze was dus snel gemaakt en ook wij komen nooit verder dan de laagste stand !! grrr

    • Een kleine ergernis. Wel, dat belooft dus nog wat. Bij deze is de motor helemaal open. Zit niet in een behuizing. Dus eentje met behuizing moet toch schelen. Ik ga het zien.

  4. Gerard ten Broek

    Ik heb de ventilator in een geluiddichte doos gezet en er een oude stofzuigerslang aan vast gemaakt, het uiteinde op mijn PC gemonteerd, en zit nu heerlijk in een briesje achter mijn PC!
    Helemaal niet waar!

  5. Gerard ten Broek

    Gein maken is gezond ….. hahaha!

  6. Ruilen? Beter de herrie van een blazende ventilator dan het geluid van onze gashaard (ook niet heel stil) in augustus 🙂

  7. Mark

    Ook als het niet waar is, blijft het een mooie les…

  8. ik weet niet of ik met zo’n hard geluid zou kunnen werken. Hoewel ik erg rustig kan worden van een monotoon geluid als iets dat zoemt de hele tijd. in de auto word ik al loom van het geluid van de auto. heb je niet liever stilte tijdens het schrijven? wisselt bij mij nogal…

    • Ja de stilte is mijn grootste vriend! Dat is zo heerlijk. Toch zijn er mensen die liever een monotoon geluid horen, zoals de golven van de zee of het gezoem van een ventilator. Zulk soort geluid overstemt de denkmachine in je hoofd. Het zorgt voor een schijnstilte. Je hoort dan niet meer de gedachtes. Ik raak ik gejaagd van. Beter is het stil om me heen en in mijn hoofd.

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: