Liesbeth Steur

schrijver in Portugal

Tag: Brexit

De staat, de regering, het volk en Urantia

 

Affluent Society by CoenSt

Affluent Society by CoenSt

Eigenlijk mijmer ik al een tijdje over wat er nou eigenlijk aan de hand is in de wereld. De feiten zijn bekend en ik kan zelf niet op een rijtje krijgen hoe het zo ver heeft kunnen komen. Ja, wel een beetje, zo half half en dan ga ik weer iets anders doen. En toch irriteert het me dat niemand mij een soort overzicht verschaft van hoe en wat. Misschien heb ik hem of haar gemist. Dat kan. Toevallig lees ik een boek waarin van alles staat over de kosmos, ons universum, onze wereld en de samenleving en: verrassing! Hier is een aantal hoofdstukken gewijd aan “behoorlijk” bestuur. Die hoofstukken kwamen uit de hemel vallen. Mijn mond viel open. Daar stond het in voor mij begrijpelijke taal geschreven. Ik weet zeker dat het jou ook zal interesseren. Het is zo logisch als wat. Ik begrijp nu ook Europa, Brexit, referenda en alles wat ermee samenhangt. Althans het begint te dagen bij mij. Ik citeer wat hieronder want ik begrijp ook dat je nu geen tijd hebt om zo’n boek te lezen.

Europa wil alle regelgeving in handen hebben en dat lukt aardig. De keuterboeren in Portugal kunnen niet voldoen aan de Europese regelgeving. De investeringen zijn te hoog voor deze mensen. Dus is de stal met zes melkkoeien verdwenen. Minder werk, minder inkomen. Nu krijgt de melk coöperatie melk uit Frankrijk om te kunnen blijven draaien. Ik lees net op Facebook dat we straks zelfs niet meer onze eigen zaden mogen planten in onze eigen moestuinen.

In het boek staat onder andere:

De mens dient zijn instellingen te beheersen, in plaats van toe te laten dat hij zelf door deze voortbrengselen van de zich ontwikkelende beschaving wordt overheerst. (69:1).

Dat is er nu dus aan de hand. Een staatsbestuur is nodig om een samenleving leefbaar te houden. Een goed begin. En nu worden wij – het volk – er door overheerst.

Ik hoor altijd veel gekrakeel over rechten en ik vraag me dan af waarom er zelden over plichten wordt gesproken.

We hebben recht om alles te zeggen wat we willen. Hoe zit het dan met de menselijke plicht (vind ik) om de gulden regel toe te passen? (Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet).

In het boek staat onder andere:

De natuur verleent de mens geen rechten maar alleen het leven en een wereld om in te leven. (70:9).

De natuur zorgt voor slechts één vorm van gerechtigheid – de onvermijdelijke overeenstemming tussen gevolgen en oorzaken. (70:10).

En waarom de democratie niet goed werkt staat ook prima uitgelegd in dit boek uit 1955 met nog een waarschuwing erbij het stap voor stap te doen.

Ofschoon democratie een ideaal is, is zij het product van civilisatie, niet van evolutie. Gaat langzaam te werk! Maakt zorgvuldige keuzen! De gevaren van democratie zijn:

  1. de verheerlijking van de middelmatigheid;
  2. de keuze van minderwaardige, onwetende regeerders;
  3. het niet onderkennen van de fundamentele feiten van de sociale evolutie;
  4. het gevaar van algemeen kiesrecht in de handen van onopgeleide, trage meerderheden;
  5. het slaaf zijn van de publieke opinie; de meerderheid heeft niet altijd gelijk. (71:2)

Herken je al iets van de huidige situatie? Lees maar even verder.

Tien stappen of stadia zijn er volgens het boek, in de evolutie van een praktische, efficiënte vorm van representatief staatsbestuur, te weten:
1. Vrijheid van de persoon. Slavernij, lijfeigenschap en alle vormen van menselijke knechtschap moeten verdwijnen.
2. Vrijheid van denken. Tenzij een vrij volk wordt gevormd – wordt onderricht om intelligent te denken en wijs plannen te maken – doet vrijheid gewoonlijk meer kwaad dan goed.
3. De heerschappij der wet. Vrijheid kan alleen dan worden genoten wanneer de willekeur en luimen van menselijke regeerders worden vervangen door wettelijke bepalingen conform de aanvaarde grondwet.
4. Vrijheid van meningsuiting. Representatief staatsbestuur is ondenkbaar zonder vrijheid van alle vormen waarin menselijke aspiraties en meningen tot uiting worden gebracht.
5. Eigendomsrecht. Geen enkele regering kan lang standhouden indien zij niet voorziet in het recht op persoonlijk bezit in enige vorm. De mens hunkert naar het recht om zijn persoonlijk bezit te gebruiken, te beheersen, te schenken, te verkopen, te verpachten en te legateren.
6. Het recht van petitie. De representatieve staatsvorm veronderstelt het recht van burgers om gehoord te worden. Het privilege van petitie is inherent in vrij staatsburgerschap.
7. Het recht om te regeren. Het is niet voldoende gehoord te worden: het recht van petitie moet uitgroeien tot het daadwerkelijk sturen van het regeerbeleid.
8. Algemeen stemrecht. De representatieve staatsvorm vooronderstelt een intelligent, efficiënt en algemeen electoraat. Het karakter van zulk een regering zal altijd bepaald worden door het karakter en het niveau van degenen die er deel van uitmaken. Naarmate de beschaving vordert, zal het stemrecht, hoewel het algemeen blijft voor beide seksen, doeltreffend worden gemodificeerd, aan andere groeperingen worden verleend en ook anderszins worden gedifferentieerd.
9. Toezicht op overheidsdienaren. Geen enkele burgerlijke regeringsvorm zal nuttig en effectief zijn tenzij de burgers beschikken over en gebruik maken van verstandige methoden om ambtsdragers en ambtenaren te begeleiden en te controleren.
10. Intelligente en geschoolde vertegenwoordiging. Het voortbestaan van de democratie hangt af van een geslaagde representatieve regering: deze nu hangt af van de praktijk om voor openbare functies alleen personen te kiezen die daar technisch voor zijn opgeleid, en die verstandelijk competent, sociaal betrouwbaar en moreel geschikt zijn. Alleen door zulke voorzieningen kan een regering van het volk, door het volk en voor het volk bewaard blijven. (71:2)

 

Aan veel van de bovengenoemde punten wordt niet voldaan. Vandaar dat het is zoals het is nu. Het klinkt zo logisch! Ik lees gestaag verder. Heb nu genoeg tijd in afwachting van het nieuwe huis. Het boek heet trouwens Het Urantia Boek. Aanbevelenswaardig wanneer jij net zo nieuwsgierig bent als ik. Indien je ooit net zoveel tijd als ik wil vrijmaken om het te lezen, heb ik twee adviezen. Laat je niet afschrikken door het woord God (de allergie is groot, ik weet het) en lees gestaag door.

Nou, mijn dag zit erop. Genoeg getuinierd in 32 graden C, gezwommen, gegeten, gedronken, gelezen, gepraat en geluisterd. Zoals nu. Vlak voor zonsondergang. Geen zuchtje wind. Nog steeds warm. In de verte over de muurtjes hoor ik vanuit de “hoofdstraat” van het verlaten Spaanse dorp op de grens van Portugal flarden van een Spaanse discussie van vrouwen en mannen. Het loopt hoog op.[:en]

Affluent Society by CoenSt

Affluent Society by CoenSt

As a matter of fact it is now for some time that I ponder on what is going on in the world. The facts are known and I cannot set out in a clear way on how it could have come this far. Yes, a little bit, half and half and then I start on something different. And it still irritates me that nobody provides me with some sort of overview of how and what.

Maybe I missed out on it. That’s a possibility. It happens that I am reading a book covering everything about the cosmos, our universe, our world and the society and surprise! Here a few chapters are dedicated to “proper” administration. Those chapters were sent from heaven. My mouth dropped. There it was, written in for me understandable language. I am sure it will be interesting for you as well. It is as logical as anything. I now also understand Europe, Brexit, referendums and everything connected. At any rate it starts dawning on me. I am going to cite a few things, as I do understand that you might not have the time now to read such a book.

Europe wants to control all regulations and they are making progress. The small farmers in Portugal cannot comply with European regulations. For them the investments are too high. So the stall with six milk cows disappeared. Less work, less income. Now the milk cooperative – in order to continue production – gets its milk from France. I just read on Facebook that it will be forbidden to plant our own seeds in our own vegetable gardens.

The book says amongst other things:

Man should control his institutions rather than permit himself to be dominated by these creations of advancing civilization. (69:1).

That’s what’s happening. A government is needed to keep society liveable. A good start. And now we the people are being overruled by it.

 I always here a lot of noise about rights and then I ask myself why I seldom hear talks about obligations. We do have the right to say anything we want. But how about the human obligation (I think) to apply the golden rule? (Do not do unto others what you would not have them do unto you).

The book also mentions:

Nature confers no rights on man, only life and a world in which to live it. (70:9)

Nature provides but one kind of justice — inevitable conformity of results to causes. (70:10).

And why democracy doesn’t work is also clearly explained in this book from 1955 with the warning to do things step by step.

Democracy, while an ideal, is a product of civilization, not of evolution. Go slowly! select carefully! for the dangers of democracy are:

1. Glorification of mediocrity.

2. Choice of base and ignorant rulers

3. Failure to recognize the basic facts of social evolution.

4. Danger of universal suffrage in the hands of uneducated and indolent majorities.

5. Slavery to public opinion; the majority is not always right (71:2) 

Are you recognizing anything in the current situation? Just read on.

There are ten steps, or stages, to the evolution of a practical and efficient form of representative government, and these are:
1. Freedom of the person. Slavery, serfdom, and all forms of human bondage must disappear.
2. Freedom of the mind. Unless a free people are educated — taught to think intelligently and plan wisely — freedom usually does more harm than good.
3. The reign of law. Liberty can be enjoyed only when the will and whims of human rulers are replaced by legislative enactments in accordance with accepted fundamental law.
4. Freedom of speech. Representative government is unthinkable without freedom of all forms of expression for human aspirations and opinions.
 5. Security of property. No government can long endure if it fails to provide for the right to enjoy personal property in some form. Man craves the right to use, control, bestow, sell, lease, and bequeath his personal property.
6. The right of petition. Representative government assumes the right of citizens to be heard. The privilege of petition is inherent in free citizenship.
7. The right to rule. It is not enough to be heard; the power of petition must progress to the actual management of the government.
8. Universal suffrage. Representative government presupposes an intelligent, efficient, and universal electorate. The character of such a government will ever be determined by the character and caliber of those who compose it. As civilization progresses, suffrage, while remaining universal for both sexes, will be effectively modified, regrouped, and otherwise differentiated.
9. Control of public servants. No civil government will be serviceable and effective unless the citizenry possess and use wise techniques of guiding and controlling officeholders and public servants.
10. Intelligent and trained representation. The survival of democracy is dependent on successful representative government; and that is conditioned upon the practice of electing to public offices only those individuals who are technically trained, intellectually competent, socially loyal, and morally fit. Only by such provisions can government of the people, by the people, and for the people be preserved.

Most of the abovementioned elements are not being met with. That’s why things are as they are. It sounds so logical! I keep on reading. Having enough time in anticipation of our new house. By the way, the book is titled The Urantia Book. Recommendable if you are as curious as I am. Whenever you wish to make as much time free as I do now to read it, I have two advices. Don’t let the word God (the allergy is there, I know) scare you away and just read on.

Well, my day is over. Enough gardening in 32 degrees C, swimming, eating, drinking, reading, talking and listening. Like now. Just before sunset. Not one breathe of fresh wind. Still warm. From far over the stonewalls I hear from out of the “main street” of this abandoned Spanish village on the border with Portugal fragments of a Spanish discussion between women and men. It runs high.

 

[:]

Brexit in Portugal

[:nl]

Living my life

Living my life

Wanneer je in de stad woont en omgeven bent door alles wat het stadse leven te bieden heeft, is het bijna niet voorstelbaar hoe het is om hier te wonen zonder dat alles. Natuurlijk begrijp je wel wat het is om geen andere mensen te horen of verkeerslawaai. Of hoe het is om geen radio en tv te hebben. Je bent per slot van rekening heus wel eens met vakantie geweest naar een afgelegen plek. Ge-back-packed naar de Himalaya, Nieuw-Zeeland of Australië misschien. Hoe verder hoe beter om daarna weer terug te komen en je te laten overvallen door onder andere de mediale lawine. Dat is dan de eerste dagen vervelend en je bent er ook zo weer aan gewend. Je hoort het niet meer. Van DWDD tot Nieuwsuur en terug. Een brij van zichzelf herhalende informatie; je pikt eruit wat je leuk of interessant vindt. De rest laat je voor wat het is. Ik ken dat. Selectief luisteren en kijken. Maar ondertussen …

Het leven hier is anders en vooral eenvoudig. De basisbehoeften zijn: een dak boven je hoofd, voedsel en water, schaduw in de zomer en een houtkachel in de winter. Meer is niet nodig. Ook de mediale lawine niet. Die is er alleen als ik het opzoek. Op het web. En dat vergeet ik met grote regelmaat.

Het gespeculeer vooraf van de Brexit is dus aan mij voorbij gegaan. Ik scan wel de zaterdagse Portugese krant O Público en weet je, in het Portugees is het nieuws voor mij niet zo indringend. Het zijn feiten. Het komt niet over als opgeklopte sensatie. Dan check ik af en toe de headlines van CNN, waarom weet ik niet. Oude gewoonte van in het buitenland zijn denk ik. Dan Nu.nl. Hmm … en dan Radio West. Want ik moet wel weten wat er in Den Haag gebeurt.

Pas toen ik sprak met een Brit de dag na de Brexit drong het tot me door dat mijn hersens niet zijn gespoeld. Woedend was hij. Ook mijn Schotse familie op Facebook had geen goed woord over voor het Britse besluit. Wat had ik nou gemist? Ik voelde me bijna schuldig dat ik niet mee kon voelen. Gewoon omdat ik niet in het bombardement van meningen van experts had gezeten. Mijn hoofd was leeg. Ik zat aan het zwembad. Ik las een boek. Ik checkte de verbouwing. Sprak met de aannemer. Bedacht iets te eten. Dronk een wijntje. Kocht een ijsje. En genoot van de koelte in de avond.

Vandaag lunchten we met Spaanse vrienden in de schaduw van grote platanen. Brexit kwam even bij de sardientjes op tafel. Wat betekent het voor Spanje? Wat betekent het voor Portugal? Wat betekent het voor Nederland? Of andere Europese landen zoals Slowakije? Zojuist las ik de Portugese krant en ik realiseer me het volgende:

De gevolgen zijn niet gekend. Een bombardement van speculaties. In Engeland wonen en werken zo’n 200.000 Portugezen (inclusief gezinnen) in de verpleging en technische sectoren. Hoe moet dat? Zo’n 1,8 miljoen Britten reizen jaarlijks naar de Algarve. Hoe moet dat? De angst wordt aangewakkerd. De volkeren worden opgezweept. De chaos maakt manipulatie en indoctrinatie makkelijker. Het is een vreemde film waar ik niet in zit.

De Spanjaarden en Portugezen hier in de campo zijn niet zo angstig. Het zal hun tijd wel duren. Genoeg hebben ze meegemaakt. Zij leden in de jaren zeventig honger terwijl wij aan de Costa Brava feest vierden en Franco op de koop toe namen. Van António Salazar, de dictator van Portugal toen, had ik nog nooit gehoord. En ik zat toch op een goede school. Mijn geschiedenisdocent was trouwens wel een rode rakker.

Ik zit buiten in de schaduw van het huis. Mijn benen op een stoel. Laptop op schoot. Het is half acht in de avond. De zon is aan het zakken. Een briesje valt van de berg. De hond zit op de andere stoel en de kat ligt op het muurtje. De wielewaal heeft praatjes. In de verte blaft een hond. Verder niks. Oh ja, toch wel … wat zal ik eens eten?[:en]

Living my life

Living my life

When living in the city, being surrounded by all things that city life offers, it is almost not imaginable what it is like to live here without all that. Of course you understand what it is like to not hear other people or traffic noises. Or what it is like to not have TV or radio. After all you did go to remote places during holidays. Backpacking to the Himalaya, New Zealand or Australia maybe. The farther the better and then back home being ambushed by the media avalanche. The first few days it is annoying and within no time you are used to it again. You just don’t hear it anymore. From the Daily News to News Night and back. A mishmash of itself repeating information; just pick what you like or find interesting. Leave the rest for what it is. I know how that works: listening and watching selectively. But meanwhile …

Life out here is different and foremost it is simple. The basic needs are: a roof over your head, food and water, shadow during summer and a woodstove in winter. Nothing more is needed. Like the media avalanche is not needed. That’s only there when I start looking for it. On the web. And that is what I forget regularly.

So, all the speculating before the Brexit passed me by. I do scan the Portuguese Saturday paper O Público and you know what? In Portuguese the news is not so intrusive to me. It is factual. It does not appear as “whipped” sensation. Sometimes I check the headlines of CNN and I don’t know why. Old habit of living abroad I guess. Then the Dutch Nu.nl (Now.nl.) Hmm .. and then Radio West because I do have to know everything about what’s happening in The Hague.

It was not until I spoke to a Brit the day after the Brexit that it occurred to me that my brain was not washed. He was furious. As was my Scottish family on Facebook that could not spare one good word for this British decision. What had I missed? I almost felt guilty not being able to bear with them. Only because I had not been in the bombardment of opinions of experts. My head was empty. I was sitting at the pool. I read a book. I checked on the building progress of the house. Talked to the constructor. Thought of something to eat. Drank a wine. Bought an ice cream. And enjoyed the coolness in the evening.

Today we had lunch with Spanish friends in the shade of plane trees. Brexit only appeared shortly at the table with the sardines. What does it mean for Spain? What does it mean for Portugal? What does it mean for The Netherlands? Or, for other European countries like Slovakia? I just read the Portuguese paper and what I realized is this:

The consequences are still undefined. A bombardment of speculations. About 200.000 Portuguese (including their families) live in England and work in the nursing and technical sectors. What will happen? Yearly about 1.8 million Brits travel to the Algarve. What will happen? Fear is being triggered. The people are being aggravated. Chaos makes manipulation and indoctrination easier. It is a strange movie and I am not in it.

The Spanish and Portuguese here in the country are not that anxious. It will take their time. They went through enough. In the seventies they were still with hunger while we were partying at the Costa Brava approving Franco’s regime. In those days I never even heard of António Salazar, the then dictator of Portugal, although I frequented a good school. My history teacher by the way was an extreme left-winger.

I am sitting outside in the shadow of the house. My legs are on a chair. My laptop on my lap. It is about 7.30 in the evening. The sun is setting. A mild breeze falls from the mountain. The dog sits in the other chair and the cat is lying on the ridge of the garden wall. The golden oriole produces a lot of fine talk. A dog barks in the distance. That’s all. Oh yes, there is something else … what shall I eat for dinner?[:]

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: