Liesbeth Steur

lerares hatha-yoga en columniste

Tag: Badajoz

Een dagje Badajoz maar dan anders …

 

In de oogkliniek

“Als je een gelukkig leven wilt leiden, verbind het dan aan een doel en niet aan een persoon of een voorwerp”. Albert Einstein. Dat was de mededeling op het white board bij de balie.

De wekker ging om half zes vanochtend voor een dagje Badajoz met Leone. Een normaal dagje in deze grote stad bestaat uit struinen, winkelen, een ijskoud biertje op een terras met wat tapas en daarna lekker lunchen. En normaal gaan we wel op tijd, maar niet zó vroeg! Nu was het serious business.

Vriendin Leone Holzhaus schildert, heeft een galerie en atelier in de vesting van Marvão en kan makkelijk leven van haar werk. Ook serious business dus. Toen ze een paar weken geleden voor een nieuwe bril naar de opticien ging werd haar verteld dat ze beter naar een oogkliniek kon gaan. En die afspraak was vandaag om half tien Spaanse tijd. Dat is voor ons half negen.

Jullie weten toch dat er een uur tijdsverschil is tussen deze twee landen op een en hetzelfde schiereiland?

De zonsopkomst boven het glooiende landschap met de flarden mist was weer prachtig en de kliniek Sanchez Trancón zo gevonden. De privé parkeergarage in dat drukke gebied was welkom en wij waren dat ook toen we ons meldden bij de balie. We verbaasden ons over de efficiency en het enorme gebouw. Alleen voor OGEN dus.

Dat schept nou net dat vertrouwen dat een kunstenaar nodig heeft als het zicht hapert.

Ik had twee boeken (kon niet kiezen) meegenomen want wachten is – dacht ik – in de gezondheidszorg een gratis bezigheid. Niet hier. Een halve bladzijde gelezen, met Leone meegeluisterd wat de arts in het Spaans en Portugees te vertellen had naar aanleiding van de onderzoeken en om half elf zaten we aan de café con leche met chocoladetaart in het cafetaría dat bij de kliniek hoort. Even bijkomen van de cliënt/patiënt gerichtheid en tja … ook van de uitslag want een operatie blijkt nodig. Het goede nieuws is dat haar oog “gemaakt” kan worden. En meteen al komende maandag.

Toen zijn we toch nog even naar de winkels gegaan, dat koude biertje met tapas besteld en hebben we Italiaans geluncht. Totdat de druppels in Leone’s ogen waren uitgewerkt waardoor ze weer boven water kwam. Toen zijn we cruisend door het landschap naar huis gereden en hebben we als altijd professioneel het leven, de hele wereld en haar inwoners de revue laten passeren. Wat is het toch een feestje om vriendinnen te zijn.

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.[:]

In heel Spanje is de hemel onbewolkt

 

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Het café dat ik in de ochtend met vriendin Leone* binnenloop voor een cafe con leche staat vol mannen en één vrouw. Koffie, migas, brood met tomaat. Razendsnel gaat alles over de toonbank. Buiten in de tent die dienst doet als overdekt terras zitten de rokers. En wij. Leone rookt. Buiten regent het zo hard dat de overkant van de straat nauwelijks zichtbaar is. Leone en ik zijn nu drie kwartier onderweg naar Badajoz. Leone stopt graag hier. Zo’n tien kilometer vóór Badajoz.

“De koffie is hier goed en de migas heerlijk. Dat komt door de militaire basis hier. Zoveel klandizie in al deze cafés. Hoge omzet en concurrentie. Dat verhoogt de kwaliteit.”

De muur achter de bar hangt vol memorabilia en foto’s. De Burgeroorlog zie ik. Het wachten op de koffie gaf net genoeg tijd voor die conclusie. De Burgeroorlog. Eén foto springt eruit. Frons. Bandje onder de kin. Ontblote, bezwete borst. Warm. De hemel onbewolkt. Actie binnen een seconde. Wie is hij? Falangist? Hoofddeksel met kwast. Ja dus.

In de nacht van 17 op 18 juli 1936 brak de opstand uit. Radio Ceuta gaf het afgesproken signaal door:

“In heel Spanje is de hemel onbewolkt”.

Toen. Nu niet. Het migas ontbijtje met gestoofde knoflook en rode paprika was lekker, de koffie goed, de regen nat.

*www.leoneholzhaus.com

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

The café I walk into with my friend Leone* for a cafe con leche is crowded with men and one woman. Coffee, migas, bread with tomato. It all moves rapidly over the counter. Outside in the tent that is used as a covered terrace, the smokers can be found. And us. Leone is a smoker. In the street the heavy rain makes it hardly possible to see the other side. Three quarters of an hour ago Leone and I left for Badajoz. Leone loves to stop here. About ten kilometers before Badajoz.

“The coffee is good and the migas delicious. That’s because of the military base here. A lot of business for all these cafés. High turnover and competition. That enhances the quality.”

The wall behind the bar is crowded with memorabilia and photos. I see the Civil War. Waiting for the coffee gives me just enough time to jump to that conclusion. The Civil War. One photo stands out. Frown. Strap under the chin. Bare, sweating chest. Warm. The sky is clear. Action within seconds. Who is he? A Falangist? Cap with a hyssop. So … yes.

In the night of 17-18 July 1936 the uprise broke out. Radio Ceuta broadcasted the signal:

“Over all of Spain the sky is clear”.

Then. Not now. The migas breakfast with baked garlic and peppers was nice, the coffee indeed good, the rain wet.

*www.leoneholzhaus.com

In heel Spanje is de hemel onbewolkt

Wie ben je ...

Wie ben je …

Het café dat ik in de ochtend met vriendin Leone* binnenloop voor een cafe con leche staat vol mannen en één vrouw. Koffie, migas, brood met tomaat. Razendsnel gaat alles over de toonbank. Buiten in de tent die dienst doet als overdekt terras zitten de rokers. En wij. Leone rookt. Buiten regent het zo hard dat de overkant van de straat nauwelijks zichtbaar is. Leone en ik zijn nu drie kwartier onderweg naar Badajoz. Leone stopt graag hier. Zo’n tien kilometer vóór Badajoz.

“De koffie is hier goed en de migas heerlijk. Dat komt door de militaire basis hier. Zoveel klandizie in al deze cafés. Hoge omzet en concurrentie. Dat verhoogt de kwaliteit.”

De muur achter de bar hangt vol memorabilia en foto’s. De Burgeroorlog zie ik. Het wachten op de koffie gaf net genoeg tijd voor die conclusie. De Burgeroorlog. Eén foto springt eruit. Frons. Bandje onder de kin. Ontblote, bezwete borst. Warm. De hemel onbewolkt. Actie binnen een seconde. Wie is hij? Falangist? Hoofddeksel met kwast. Ja dus.

In de nacht van 17 op 18 juli 1936 brak de opstand uit. Radio Ceuta gaf het afgesproken signaal door:

“In heel Spanje is de hemel onbewolkt”.

Toen. Nu niet. Het migas ontbijtje met gestoofde knoflook en rode paprika was lekker, de koffie goed, de regen nat.

 

*www.leoneholzhaus.com

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: