Liesbeth Steur

schrijver in Portugal

Susana

[:nl]

Suzana Maradilho and I in front of her shop Casa Moura in Santo António das Areias.

Suzana Maridalho and I in front of her shop Casa Moura in Santo António das Areias.

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Je ziet het. We zijn blij. Na vijf jaar weinig tot geen contact zitten we nu weer volop in elkaars leven. Susana is Portugese, woont in de omgeving van Santo António das Areias – net als ik opnieuw na vijf jaar afwezigheid – en heeft daar de grootste winkel van het dorp.

Ik houd echt van haar winkel.

Je kunt er van alles kopen: witgoed, kleine huishoudelijke apparatuur, serviezen, cadeautjes voor mannen en vrouwen en een overvloed aan kinderspul. Susana verkoopt ook horloges en gouden juwelen. Oh ja, en kleding voor vrouwen en kinderen, telefoonkaarten en ze vertegenwoordigt ook de EDP (dat wat vroeger het GEB in Holland was).

Susana heeft twee zonen die haar inmiddels boven het hoofd zijn gegroeid  en het goed doen op school en haar man heet Felipe. Filosoof is hij wel en hij spreekt goed Engels. Hij is de bakker van het dorp maar zonder winkel. Er is wel een klein lokaaltje bij de bakkerij waar je alleen tussen acht en tien brood kunt kopen. Daarna gaat het dicht en vertrekt hij met zijn bus om overal in de campo brood te leveren. Tegen het middageten is hij dan thuis en gaat na het eten slapen. Hij staat tenslotte altijd midden in de nacht op om zijn heerlijke broden te bakken.

Susana en Felipe komen elkaar dus in ieder geval bij de lunch tegen.

Susana is een bijzondere vrouw. Altijd vrolijk, gezellig en vol ideeën. Ondanks de mindere tijden vanwege crisis, blijft ze gaan. Ze spreekt goed Spaans en heeft een vriendelijk woord voor iedereen die in haar buurt komt. Wanneer ik iets niet weet op te lossen ga ik naar haar toe en zie, vandaag – dinsdag – kwam de koffie aan. Pakketjes kunnen namelijk niet bij onze boerderij worden bezorgd omdat de chauffeurs die zelden weten te vinden. Dus mag ik haar winkeladres gebruiken.

Wat ik dan deze week wel weer grappig vond is dat ik op hetzelfde tijdtip een bestelling bij Mariage Frères in Parijs plaats voor thee en bij Nespresso in Portugal voor koffie. De thee was er binnen twee dagen en tja … Lissabon blijkt toch een eindje weg te zijn. Het duurde vijf dagen. En het is goed! Het is alleen maar een observatie.[:en]

Suzana Maradilho and I in front of her shop Casa Moura in Santo António das Areias.

Suzana Maradilho and I in front of her shop Casa Moura in Santo António das Areias.

This photo was shot in the context of the #PHOT – Photo on Tuesday, a blog experiment of Karin Ramaker: a free-hand assignment about a self-made photo, without a theme with or without accompanying text, but WITH a title.

You see. We are happy. After five years of having minor to no contact we are back into each others lives. Susana is Portuguese, lives in the surroundings of Santo António das Areias – like I do again after five years absence – and has the largest shop of the village.

I love her shop.

You can buy anything there: white goods (major appliances), small appliances, cutlery, presents for men and women and plenty children’s stuff. Susana also sells watches, clocks and golden jewels. Ah yes, and women and children’s clothes, cellphone cards and she sort of represents the EDP (the national electricity company).

Susana has two sons who now are taller than she is and do a good job at school and her husband is called Felipe. A philosopher he is and he speaks very well English. Felipe is the baker of the village but without a store. Though there is a small outlet at the bakery open early in the morning till ten. At that time the shop closes and Felipe starts his tour of the campo to deliver his bread. By lunchtime he is back home and after lunch he sleeps. He does wake up in the middle of the night you know to bake his delicious breads. So, Susana and Felipe do meet in any case during lunchtime.

Susana is a special woman. Always cheerful, pleasant and full of ideas. Although times (crisis) have not been that easy, she keeps going. She speaks very well Spanish and has a kind word for everybody entering her space.

Whenever I don’t know the solution to a problem I go to see her and look, today – Tuesday – the coffee arrived. Parcels cannot be delivered to our farm because the chauffeurs hardly know how to find it. So I may use her shop address for deliveries.

What I did find somewhat amusing this week is the fact that I placed to orders at the same time, one in Paris with Marriage Frères for tea and one in Lisbon with Nespresso for coffee. The tea arrived within two days and yes … Lisbon seems long distance. It took five days. And it’s okay! It’s only an observation.[:]

Vorige

Respect!

Volgende

Teckel Koos van den Buxushaege

  1. Tjerk Hilarius

    Leuk om te lezen Lies en ik zie het voor me. Ook Coen met dat geklooi van die balken. xxx

  2. vrolijke foto!

Laat je een reactie na!?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: