Liesbeth Steur

lerares hatha-yoga en columniste

Sluimerend talent

mannelijk naakt van Marion Hooykaas

Aan de muur rechts van mijn bureau hangt een kunstwerk van Coen. Een groot wit doek met daarop regelmatig verdeeld ballonnen die qua kleur een ritme hebben. Dat klinkt wat gewoon en beter kan ik het niet omschrijven. De ballonnen verteren en vallen uit elkaar. Niet dat het een heel oud werk is. Nee. De kwaliteit van ballonnen is gewoon slecht. Dat werk verdient een restauratie of vernieuwing. De kunstenaar is aanwezig dus hij mag zelf beslissen. Ik kan niet goed tegen dingen die uit elkaar vallen dus mag er van mij iets anders aan de muur.

In onze eenvoudige kunstcollectie heb ik al jaren een lievelingswerk zitten dat al tijden niet meer aan een muur heeft gehangen wegens gebrek aan ruimte of andere voorkeuren. Dat lievelingswerk verbeeldt een mannelijk naakt en is getekend door een van mijn oudste vriendinnen, Marion Hooykaas. Een extreem getalenteerde vrouw die nog niet is toegekomen aan het verder ontwikkelen van haar tekentalent. Ze volgde zelfs een opleiding aan de Rietveld Academie, maar het leven had – in die jonge jaren waarin alles mogelijk is – andere dingen voor haar in petto.

Toen ik ooit jaren geleden door haar collectie snuffelde – stapels tekeningen – bleef dit werk hangen. Ik mocht iets uitkiezen. Dus koos ik dit werk. Mijn vriendin was verbaasd dat ik juist deze tekening koos want er was toch meer dan dat. Dat klopte. Er was veel meer dan dat en misschien wel meer representatief voor haar talent. En zoals dat gaat: ik viel op dit werk en het intrigeert me nog steeds.

Ik spreek het nog eens uit: Ik vind Marion een bijzonder groot talent hebben voor het maken van spannend werk. En nu dit weer aan de muur hangt, hoop ik wederom vurig dat ze ooit opnieuw aan de slag gaat. Zelf.

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo on Thursday, een initiatief van Karin Ramaker. De PHOT is een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema, met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Previous

Erik

Next

De rekbare tijd

6 Comments

  1. coen

    Helemaal mee eens. En die ballonnen kwamen ongetwijfeld uit China…! Kwaliteit K..! En wat is er mooier dan een vergankelijk kunstwerk. Het doek is weer blanko. Vraagt om een nieuwe uitdaging die misschien over een paar jaar ook uit elkaar valt! Misschien moeten “oude meesters” helemaal niet meer worden gerestaureerd; laat die doeken en panelen vergaan met de jaren. Onder het motto: Old artist’s works never die. They just fade away! T’is maar een idee (en dat rijmt)!

  2. Robbert & Cornelia van der Ven-Campfens

    Wat een leuk verhaal, hebben er naar gekeken vanuit logeer ben evenals naar expresso cuipjes! Ook zo intigrerend ! Lekker nieuwe inspraties uitvoeren!!!
    Liefs
    Robbert en Cornelia

  3. eigenlijk is dat de beste kunst, wat iemand maakt die je (goed) kent …

  4. Mark

    Ben zo blij met Coen’s liefdes barbapapa’s. Je oog trekt er naar toe en elke dag wordt ik echt positief en gelukkig van ze!!

    • Ja Mark en die barbapapa’s zijn onvergankelijk! Heerlijk om dat werk in huis te hebben. Het doet me ook goed te weten dat het bij jullie op zo’n mooie plek hangt. XXX

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: