Liesbeth Steur

schrijver in Portugal

Parels voor de zwijnen

Mijn vader zei altijd “paarlen voor de zwijnen” en ik dacht toch de iets moderne versie “parels” te gebruiken in de titel. Omdat het zo’n ouderwetse uitdrukking is, geef ik de betekenis:

Iets goeds doen, terwijl dat verspilde moeite is, omdat het toch niet wordt gezien of gewaardeerd. In andere woorden: stank voor dank.

De uitdrukking sprong in mijn gedachte toen ik deze foto nam vanochtend. Verse sporen van zwijnen die de hele nacht heerlijk hebben gewroet op een kruising van twee paden waar ik voorbijkwam. Teckel Koos vindt de geur van de zwijnen heel spannend. Ik wachtte op hem en toen verscheen die uitdrukking als een pop-up in mijn hoofd. De rest van de dag speelt zoiets dan in mijn hoofd. Ergens achterin. Nu verschijnt het op papier en begrijp ik langzaam aan waarom het me bezighield.

In mijn ogen bestaat verspilde moeite namelijk niet. Moeite kan alleen maar als verspild aanvoelen als je waardering wilde oogsten met je inspanning. Waardering of goedkeuring van de ander voor wie je de moeite deed. Dan kom je bedrogen uit en ben je beledigd of boos en denk je: stank voor dank, parels voor de zwijnen.

Wanneer ik moeite doe voor iemand dan doe ik dat omdat ik dat graag wil, niet om goedkeuring of liefde te oogsten of om er een dienst voor terug te ontvangen. In het kader van “voor wat, hoort wat”. Het leven maakte me wijs hoor. Dat wist ik niet van nature. Ik heb ontzettend veel parels gestrooid en kwam evenredig veel zwijnen tegen en zo woelden we heel wat velden om.

Pas toen ik inzag dat het ook anders kon, veranderden de zwijnen in mensen die deden wat ze deden. Ik kom al jaren niet meer bedrogen uit. Ik ervaar het trouwens als bevrijdend om gewoon moeite te doen en niets te verwachten.

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo on Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker. De PHOT is een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema, met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Vorige

Maria de clown

Volgende

I am the boss!

  1. wat toevallig, ik dacht ook aan dit onderwerp vandaag. 🙂

    • Dat is inderdaad toevallig … het is niet een alledaags onderwerp of nu ik het zo opschrijf, eigenlijk is dat het wel. Het lijkt wel in ons DNA te zitten …

  2. coen

    Moet ineens aan Pipo de Clown denken. Daar acteerden twee “boeven” (of was het er een?) die stotterde(n) en hij / zij had(den) het altijd over: “pppppp…. ppp…paaaa…rels” De zwijnen kwamen in het verhaal niet voor.

Laat je een reactie na!?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: