Liesbeth Steur

lerares hatha-yoga en schrijver

In heel Spanje is de hemel onbewolkt

 

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Het café dat ik in de ochtend met vriendin Leone* binnenloop voor een cafe con leche staat vol mannen en één vrouw. Koffie, migas, brood met tomaat. Razendsnel gaat alles over de toonbank. Buiten in de tent die dienst doet als overdekt terras zitten de rokers. En wij. Leone rookt. Buiten regent het zo hard dat de overkant van de straat nauwelijks zichtbaar is. Leone en ik zijn nu drie kwartier onderweg naar Badajoz. Leone stopt graag hier. Zo’n tien kilometer vóór Badajoz.

“De koffie is hier goed en de migas heerlijk. Dat komt door de militaire basis hier. Zoveel klandizie in al deze cafés. Hoge omzet en concurrentie. Dat verhoogt de kwaliteit.”

De muur achter de bar hangt vol memorabilia en foto’s. De Burgeroorlog zie ik. Het wachten op de koffie gaf net genoeg tijd voor die conclusie. De Burgeroorlog. Eén foto springt eruit. Frons. Bandje onder de kin. Ontblote, bezwete borst. Warm. De hemel onbewolkt. Actie binnen een seconde. Wie is hij? Falangist? Hoofddeksel met kwast. Ja dus.

In de nacht van 17 op 18 juli 1936 brak de opstand uit. Radio Ceuta gaf het afgesproken signaal door:

“In heel Spanje is de hemel onbewolkt”.

Toen. Nu niet. Het migas ontbijtje met gestoofde knoflook en rode paprika was lekker, de koffie goed, de regen nat.

*www.leoneholzhaus.com

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

Bar Bota near Badajoz, Extremadura, Spain

The café I walk into with my friend Leone* for a cafe con leche is crowded with men and one woman. Coffee, migas, bread with tomato. It all moves rapidly over the counter. Outside in the tent that is used as a covered terrace, the smokers can be found. And us. Leone is a smoker. In the street the heavy rain makes it hardly possible to see the other side. Three quarters of an hour ago Leone and I left for Badajoz. Leone loves to stop here. About ten kilometers before Badajoz.

“The coffee is good and the migas delicious. That’s because of the military base here. A lot of business for all these cafés. High turnover and competition. That enhances the quality.”

The wall behind the bar is crowded with memorabilia and photos. I see the Civil War. Waiting for the coffee gives me just enough time to jump to that conclusion. The Civil War. One photo stands out. Frown. Strap under the chin. Bare, sweating chest. Warm. The sky is clear. Action within seconds. Who is he? A Falangist? Cap with a hyssop. So … yes.

In the night of 17-18 July 1936 the uprise broke out. Radio Ceuta broadcasted the signal:

“Over all of Spain the sky is clear”.

Then. Not now. The migas breakfast with baked garlic and peppers was nice, the coffee indeed good, the rain wet.

*www.leoneholzhaus.com

Previous

Your thoughts seldom relate to the truth

Next

Is de tweede keer anders?

3 Comments

  1. jaap boon

    Liesbeth, nu ik Spaans leer, sprak ik met mijn lerares uit Galicia over die burgeroorlog. Eigenlijk lijkt die veel op die in Syria. Zelf binnen dorpen waren er de twee of drie verschillende partijen die elkaar naar het leven stonden. Intussen bezetten de Italianen de Balearen en probeerden de Duitsers hun wapens uit en bombardeerden steden. Honderdduizenden vluchten naar Frankrijk. Overal massagraven. Het was zo erg dat de Spaanjaarden er nog steeds over zwijgen.

    groet Jaap

    • Dank Jaap voor je reactie. Ja, ik ken de geschiedenis en de lokale omstandigheden.Het heeft het gedrag van de Spanjaard mede gevormd. Het verbaasde me toch weer dat de Franco aanhang nog steeds waardering krijgt. Vandaar het plaatje en het praatje. Voor- en tegenstanders leven nog steeds in stilzwijgen samen in de dorpen hier.
      Groet, Liesbeth

  2. Mooi Lies, ook de reactie van Jaap Boon. Interessant.
    Liefs uit Amsterdam!

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: