auteur | autora | author

Moord en doodslag

Photo by Lewis Roberts on Unsplash

Kijk jij wel eens natuurfilms? Die zijn immens populair. Ik kijk daar niet naar als het niet hoeft. Moord en doodslag. De hele tijd en het loopt nooit goed af. Maar ja, de dieren moet eten. Natuurfilms die alleen maar over de flora gaan, zijn er niet zoveel. Wel als het gaat om de vernietiging ervan. Eigenlijk ook alleen maar moord en doodslag en dit keer door de denkende mens aangericht. Die films lopen dus ook nooit goed af. En met de aarde gaat het ook niet goed aflopen. Alhoewel, met de aarde loopt het altijd goed af, die vernieuwd zichzelf te allen tijde. Als de moordpartijen doorgaan dan zal moeder aarde wat harder gaan beven, de oceanen opstuwen, ze zal ompolen, het klimaat verandert en dan is de aarde opgeschoond, verlost van de mens. Ze kan opnieuw beginnen, misschien met nieuwe mensen en een paar oude overlevers die nog weten te vertellen hoe het vroeger was. Het zal niet de eerste keer zijn in de geschiedenis van de aarde. 

Wat is dat toch met de mens? Welk levend wezen vernietigt nou zijn habitat? Niet een! Behalve de mens die denkt en nog wel dat hij superieur is aan alles. Al zijn denken wordt aangestuurd door het geld. Nietsontziend vermoorden ze elkaar en hun habitat voor geld dat eigenlijk overbodig zou moeten zijn. Psychopaten zijn het met als enige drijfveer “ik” en angst om te verliezen wat ze hebben of niet te kunnen krijgen wat een ander heeft. Alsof er niets anders bestaat tussen hemel en aarde.

Ja, de verdoofde mensheid is ver afgedwaald. Heel ver. Ik merk dat iedere dag. Dat komt omdat ik op afstand woon van de heersende mores in de maatschappij.

Vandaag kwam vriendin Lina op bezoek met Gaby een oude vriendin van haar. Gaby is hier net komen wonen. Met haar man en drie kinderen. Ze is een bekend architecte en yoga-docent. Ze woonden vorige maand nog ergens bij Lissabon en kiezen voor een leven hier. Ik heb er vast al vaker over geschreven. Het verblijdt mij enorm dat jonge mensen kiezen voor een leven zo ver weg mogelijk van de maatschappij en de geldende regels. De kinderen gaan hier naar een zelf bedachte school, die erkend wordt als thuisonderwijs. Ze verdienen allemaal vele malen minder geld en het kan ze niet boeien. Ze denken over het leven na en ze helpen elkaar allemaal. Ze creëren hun eigen werk om in hun basisbehoeften te voorzien.

Hoe het afloopt met de mensheid? Geen idee. De aarde hier in dit uithoekje van Portugal is in ieder geval blij met haar oude en nieuwe bewoners. Dat merken we aan de overvloedige oogsten die we zelf mogen zaaien.

Vorige

Koe in de moestuin

  1. Emiel

    Geluk zit in een klein (uit) hoekje :-).

  2. Patricia Steur

    Mooi verhaal Lies! Er is hoop!

Laat je een reactie na!?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén