Liesbeth Steur

schrijver in Portugal

Het spoor terug

IMG_3998 (1) kopie

Infinity series 1 #2

Tegenover mijn bureau hangt een kunstwerk van Coen (CoenSt). Iedere dag wanneer ik achter mijn bureau zit te schrijven, zie ik dat kunstwerk. Zeker als ik opkijk om na te denken, valt het werk in mijn oog. Het intrigeert me in hoge mate. Iedere keer opnieuw. In plaats van nadenken over de volgende zin rust mijn oog op een spoor zonder begin en zonder einde. Soms is de lijn serieus en soms is het een dans. Soms ingewikkeld en soms een fluitje van een cent.

Na een tijdje spoorvolgen is mijn hoofd leeg en schrijf ik verder. De woorden vloeien uit mijn vingertoppen via het toetsenbord het scherm op. Ik weet trouwens allang dat ik beter niet kan nadenken als ik schrijf. Ik ervaar dat als een belemmering. Dan verschijnen er gekunstelde, zogenaamde intellectuele zinnen en is de simpelheid ver te zoeken. Dat oneindige spoor helpt mij dus bij het schrijven van mijn boek. Deze foto nam ik aan het einde van de middag. De zon staat een korte periode zo laag dat het licht het huis kan binnenstromen onder het dak van de veranda door. Het resultaat is dit licht. Het werk heeft ineens meer diepte.

Naast het kunstwerk met de naam Infinity series 1, #2 (siliconekit op canvas) hangt een gebruiksvoorwerp uit Australië. Een didgeridoo uit de aborigines cultuur. Deze klassieke versiering bestaat uit stippellijnen. Het is geen oneindige lijn zoals de ene van de Infinity. Ze hebben een begin en een einde. Toch passen die twee werken wonderwel naast elkaar. Aan de andere kant van de Infinity hangt trouwens een Fender elektrische gitaar, een zwart-witte met blankhouten hals.

Dat is dus mijn uitzicht als ik opkijk van mijn beeldscherm. Op mijn yoga studio hangen ook werken van Coen uit de periode Infinity. Acryl op doek en stift/inkt op papier. Er is altijd wel iemand in de klas die ik zie kijken en vorsen. Ondanks de stilte en bescheidenheid van de werken, vraagt die ene lijn altijd aandacht. Waarom? Vraag ik me wel eens af. Wat is er nou zo leuk aan het volgen van een lijn?

Gewoon een spelletje of is het volgen van een vastliggend spoor zo rustgevend omdat de wereldse sporen zoveel verleidelijke zijsporen hebben? Ik weet het niet. Dit ene spoor, deze ene lijn komt in ieder geval de voortgang van mijn boek ten goede. Het brengt mij steeds weer terug naar waar het over gaat en waarom ik het schrijf.

Vorige

Ontdekking in Marvão

Volgende

De bruid van Venetië

  1. C. Verharen

    Een mooi stuk. Ik ben ontroerd en tevens blij dat mijn kunst je “assisteert” bij het schrijven van je boek. “Infinity, series 1, No. 2” (spoor terug of heen?) is, zolang je aan je boek werkt, niet te koop. En daarna ook niet!
    XC

  2. martyverharenicloudcom

    Hele mooie kunst dat lijnenspel van Coen
    Jouw verhaal hierover is ook boeiend

  3. wijbrand rus

    Laat ik het kort houden, gewoon mooi

Laat je een reactie na!?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: