Een simpel maaltje

Het is zaterdag. Het land zit tot maandag op slot. Voor de inwoners. Niemand mag de straat op tenzij voor iets dat onontbeerlijk is en dan alleen in of richting je eigen dorp. Niet dat er wordt gecontroleerd hoor. Bij ons in Santo António das Areias staat geen gewapende politie bij de toegangsweg. Niets van dat alles. De minuscule markt was er gewoon vandaag en de lokale mini-supermarkt is 24-7 open. Iedereen doet trouw het mondkapje op, maar als er met elkaar gepraat moet worden, gaat die ook weer af. Er is altijd wel afstand. Zo op straat waar we elkaar tegenkomen. In de zon. Onder de strakblauwe hemel. Bij een temperatuur van 6 graden. Het is onmogelijk om hoi te roepen en door te lopen. Eerst de Nieuwjaarswensen uitwisselen, dan vragen we elkaar hoe het is en of de familie ook in goede gezondheid verkeert en voor ik het weet is me van alles ter ore gekomen wat ik anders niet geweten zou hebben.

Ik moest melk halen. Die was op. Ik had wat nodig voor het bakken van brioche broodjes. Ik heb namelijk bedacht om vanavond een eenvoudig maal te bereiden. Hamburgers met frietjes maar dan wel alles zelf gemaakt. Behalve dan het vlees, dat komt van de koe. Ik kan je vertellen dat het eenvoudiger is om een pasta gerecht te maken. Maar ja, beloofd is beloofd en feestelijker dan een home-made burger met frietjes wordt het niet voor de mannen. De brioche-broodjes zijn gelukt. En de rest staat klaar om verwerkt te worden. De frietjes doet Coen altijd; van het schillen van de aardappels tot en met het frituren. 

Ik vermijd zoveel mogelijk plekken waar veel mensen zijn. Het aantal is natuurlijk relatief. Als hier vier mensen op straat lopen vind ik het druk. Als er tien mensen in de mini-supermarkt zijn is het ook veel. En dan staat de altijd bedenkelijk kijkende eigenaresse nog bij de deur om te zeggen wie er naar binnen mag en wanneer. Wanneer ik beelden uit de grote stad zie, dan kijk ik bedenkelijk en ben ik blij dat ik daar niet hoef te winkelen. Ik zag trouwens dat Nieuw-Zeeland praktisch Corona-vrij is en dat de mensen uitbundig feest konden vieren met Oud en Nieuw. Er zijn daar maar 25 mensen overleden. Ja, vertelde Lenny een Nieuw-Zeelandse vriend die ik vanochtend ook tegenkwam op straat, dat komt door de immens strenge lockdown. Kort en goed. En belangrijker, het land is op slot gegaan. Niemand mocht erin. En nu mag je er wel weer naar toe reizen maar verplicht twee weken in isolatie onder controle. 

Ik weet zeker dat het virus ineens verdwijnt, zoals het Mexicaanse griepvirus. Daar hoor ik niemand meer over. En ik weet ook zeker dat het leven weer wat vrijer zal worden al zullen daar heel wat voorwaarden aan worden gesteld. Als het lente is, is mijn boek af en ik denk dat ik dat best kan vieren tegen die tijd. Buiten, op het land, aan grote tafels met lekker eten en drinken en familie en vrienden. Al was het maar om hen te bedanken voor hun geduld met dit haperende en langdurige schrijfproces. Dus op naar de lente. 

3 thoughts on “Een simpel maaltje”

Laat een reactie achter aan Marco Raaphorst Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.