Liesbeth Steur

schrijver in Portugal

Categorie: foto op dinsdag Page 1 of 26

Het begin

IMG_4672 copy.jpg

Het was donderdag 12 maart dat ik mijn laatste yogales gaf. Er was hier in Portugal nog niets officieels aangekondigd en toch voelde ik me hoogst ongemakkelijk met een paar hoestende leerlingen in de klas waarvan er minstens eentje net terug was uit Engeland. Al sinds december volgde ik het Coronanieuws uit China. In Europa werd niets gedaan en tja toen was Italië aan de beurt. Daar in het noorden werken dan ook 150.000 Wuhan Chinezen. Die bewuste donderdagavond dacht ik: dit is dus de laatste les. En vrijdag ging het noorden van Portugal dicht en later de rest.

Nu, zes weken later plaats ik inmiddels mijn zesde yogales online voor mijn vaste leerlingen. Daar hadden ze om gevraagd. En af en toe een meditatie om naar te luisteren, zeg maar een stilzit- of stilligmomentje.

Het is niet mijn hobby, videos maken, bewerken en plaatsen. Ik vind het maar gedoe. Voorlopig laat ik me nog leiden door de positieve reacties en van lieverlee zijn mijn volgers waarschijnlijk zo gewend aan hun nieuwe leventje après-Covid-19 dat ze allemaal andere dingen gaan doen. Ik hoop op nieuwe tijden die nieuwe ontwikkelingen brengen. Ik dacht eigenlijk, wow ik krijg het met deze lockdown nu zo rustig dat ik alleen nog maar ga schrijven. Zo langzamerhand begint dat inderdaad te komen. Nu ik de techniek van de videos en Soundcloud een beetje beheers en daar niet meer mee loop te ploeteren, ontstaat meer tijd en rust.

Het heeft een paar weken geduurd voordat het tot me doordrong dat ik eigenlijk helemaal niets meer hoef. Geen verplichtingen, niet steeds de deur uit naar de studio. Gewoon thuis. En weet je, ik vind het heerlijk om met de simpele dingen des levens bezig te zijn en het dringt tot me door dat alles nog eenvoudiger kan.

Want wat doet er echt toe? Ik denk de natuur en je medemens. Misschien eerst de mens en dan de natuur. Maar ja zonder natuur geen mens. Om het even dus. Hier is uit iedere ooghoek de natuur prominent aanwezig. Mensen niet. Die zie ik nauwelijks en dat geeft me veel lucht. Ik lees, studeer, yoga ruim een uur per dag en heb zaadjes gezaaid die nu na drie weken opkomen ondanks dat het nog niet echt warm is hier. De twee percelen voor moestuinen liggen klaar voor beplanting. Ik vermoed dat dat over een paar weken kan.

In de tussentijd koop ik de groenten van vrienden die behoorlijke professionals zijn op dat gebied. Portugese Zé Paulo en Amerikaanse Heidi Dyer – trouwens ook yoga docent – hebben het hele jaar door een gigantische moestuin. Souto Verde heet hun plek waar ze geheel zelfvoorzienend leven. Met zonne-energie en eigen waterbron.

Hoe die twee elkaar ontmoet hebben is een apart verhaal waard. Dat komt nog wel een keer.

Zé, voormalig reclamefotograaf, staat in normale tijden op de markt van Portalegre. Nu levert hij aan huis. Zie de foto. En niet alleen groenten. Ze bakken in de houtoven ook biologisch zuurdesem speltbrood. Niet te versmaden! Ik ervaar dat als rijkdom en verheug me enorm iedere twee weken op zijn komst. Zijn groenten zijn zo vers dat ze makkelijk twee weken bewaard kunnen worden in de koelkast.

Straks hebben we zelf groenten uit de tuin en dat wordt hard werken van de zomer. Tomaten inmaken, sambals en chilisaus maken en nog meer. Ook daar verheug ik me op. En weet je, een kleine kas zou fijn zijn dan kan ik al zaaien in de winter. Wie weet komt ie er op een dag. Een mooie projectje voor Coen want hij is dol op projectjes, groot of klein. 

Een boek


De meesten van jullie weten inmiddels dat mijn echtgenoot Coen Verharen een creatief is die nooit lang draalt over een project. Het mag onderhanden zijn maar vooral niet te lang. Hij handelt de dingen in een noodtempo af. Of het nou kunstwerken zijn of projecten op het land – ook dat zijn kunstwerken volgens Coen, meestal rust hij niet voordat de klussen geklaard zijn. Dat is voor het kalme, kabbelende platteland waar we wonen soms opvallend. De boeren doen de dingen op hun dooie akkertje. Niemand rent, niemand vindt dat iets af moet. Want, het komt allemaal wel af. Op de juiste tijd. Die niet vooraf bepaald kan worden.

Ik vermoed dat Coen dat tempo nog heeft overgehouden van zijn reclametijd. Daar moest ieder project het liefst gisteren klaar zijn. En het interessante was dat bij de introductie van computers niemand méér tijd over had. De dingen moesten nog sneller. Ik kan het weten want de laatste vier jaar van het bestaan van reclamebureau VDL & VDL was ik erbij.

Coen had deze winter ook een projectje. Hij ging een boek schrijven over die reclametijd. Stel je voor. Een boek vol anekdotes. Ik vermoed dat iedere tijd en iedere professie zijn eigen verhalen kent en ik geloof zeker dat wat er mogelijk was in de jaren tachtig van de vorige eeuw een unicum is geweest.

Ook dit project met de titel Niet lullen maar poetsen had Coen snel afgerond. Nog voordat het boek af was had hij bestellingen – betaald en al – binnen. Zijn marketingachtergrond heeft hem nog niet in de steek gelaten.

Het voelt wat nostalgisch om die verhalen terug te lezen. Het waren mooie tijden. We hebben echt verschrikkelijk gelachen. De tijden nu zijn anders en gelukkig kunnen we nog steeds verschrikkelijk lachen. Om andere dingen. Zelfs in deze Coronatijd. We hebben wel makkelijk praten vanuit de voortuin van God. Want zo ervaren wij het prachtige gebied rondom Marvão in Portugal. Van de lockdown merken wij niet veel. Ons leven verandert er niet door. Alleen bij het boodschappen doen wat we beperken tot een keer in de week of minder.

Coen vertelde me trouwens dat er nog 15 exemplaren over zijn van de eerste druk. Dus je kunt nog bestellen. Misschien wel een opsteker en vrolijke noot om te lezen over 20 jaar reclame avontuur in betere tijden. Alles kon en alles mocht.

En zoals Coen is toevertrouwd stuurde hij mij de complete gegevens voor het geval je wilt bestellen. Een aanrader! Trouwens over niet al te lange tijd volgt er nog een boek, dit keer door ons twee geschreven.

Niet lullen maar poetsen is verkrijgbaar op voorinschrijving en vooruitbetaling. Wat kost die grap?
Voor afnemers binnen Europa € 27,50 (incl. verpakkings- en verzendkosten).
Buiten Europa € 32,50 (incl. verpakkings- en verzendkosten).

Wanneer de posterijen van Portugal meewerken, ligt het een week of twee weken na bestelling in je bus.

Wijze van voorinschrijving / betaling:
Naam
Volledig (verzend) adres
Aantal exemplaren
Betaling op rekeningnummer NL 64 INGB 0797 5787 49 t.n.v. C. Verharen
Onder vermelding van: Niet Lullen maar Poetsen

Page 1 of 26

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

%d bloggers liken dit: