55ste Tong Tong Fair

55ste Tong Tong Fair

Zo langzamerhand dringt het tot me door dat niets maar dan ook niets definitief is. Echt niets. Alles is voorlopig of anders gezegd: van voorbijgaande aard. Natuurlijk weet ik dat uit de boeken of heb ik wijze mensen hierover horen spreken, maar dat wil nog niet zeggen dat het daadwerkelijk deel is geworden van mij. Kennis is tenslotte niets waard wanneer het niet de ruimte krijgt om in te zinken en te ervaren. Wanneer er geen tijd is om die kennis te herkauwen en op te nemen of uit te spugen. Dat wat voorbijgaat laat wel altijd een afdruk achter. Die afdruk is van tijdelijke aard, hoewel die lang genoeg beklijft om een herinnering te worden. Iets dat in mij blijft zitten en pas verandert op het moment dat ik een nieuwe ervaring opdoe die zich aan die eerste vasthecht.

Zo was ik gisteren op de 55ste Tong Tong Fair. Een Malieveld vullend evenement dat ik niet kan missen. De Tong Tong Fair die veranderde van een kleine Pasar Malam in een grote Pasar Malam tot de Tong Tong Fair. Die uitgroeide van een samenzijn van Indische mensen in het vreemde Holland tot een feest waarin de jonge Indo’s – daar of hier geboren – een grote rol gingen spelen. Die gezamenlijke geschiedenis vloeide in de ondertoon. De boventoon was lekker eten, dansen, herinneringen ophalen en veel plezier. Toch is ook hier na lang herkauwen, veel inslikken en uitspugen de toon gezet door wat eerst niet werd gezegd, uit te spreken. Iedere dag groeide en groeit de kennis over het verleden, over de eerste indruk en alle ervaringen daarna. Ondertoon en boventoon lijken in balans. Dat geeft de Tong Tong Fair alle mogelijkheid om andere invalshoeken te gebruiken voor de programmering waarbij ieder nieuw idee gebaseerd is op wat de afgelopen 55 jaar beklijfde. Dat is wat ik ervaar als ik daar rondloop. En van die open blik van de organisatie word ik blij. Trouwens ik vind het razend knap hoe ze het doen. Ieder jaar weer!