lives in Portugal and writes about being aware in life

Rommelgeesten op Quinta dos Chões

(PORTUGUÊS) (ENGLISH)

Photo by Wonderlane on Unsplash

Niemand praat over het huishouden. Dat is al jaren uit de mode. Vreemd. Mensen wonen in een huis en dat huis moet wel gehouden worden. Dat kost tijd, inspanning en het vraagt om een plan van aanpak. Of niet? Vergis ik me? Wordt er nergens meer met liefde gepoetst en opgeruimd, ge-oeroest, kasten her-ingericht of geschoven met meubels?

Als ik heel eerlijk ben, is voor mij een goed functionerend huishouden essentieel voor het hebben van een tevreden leven. Voor mij is het de ware basis, de thuishaven, het vertrekpunt van alles wat ik doe in mijn leven. De wetenschap dat het daar in mijn huis (waar ik ook woon) op rolletjes gaat, dat het spic-en-span is en de ijskast gevuld, geeft mij alle ruimte en rust om te creëren wat ik wens. 

Hier op Quinta dos Chões heerst daarom een vriendelijk regime om de rommelgeesten geen kans te geven zich te nestelen. Want weet je wat er gebeurt als ze wel de kans krijgen? Ze nestelen zich niet alleen onder, in en op de kast, maar ook in je hoofd. Ze verstoppen je hersenen en blokkeren je denken. Wanneer je je nest niet opruimt, rommel om je heen laat liggen, allemaal overbodige dingen in je huis hebt, niet poetst of niet laat poetsen, dan worden het ongewild onbewuste herinneringen. Je weet daarom weliswaar onbewust precies waar alles ligt en wat je hebt (op zolder bijvoorbeeld of in verhuisdozen), dus waarom opruimen, zou de professionele rommelaar tegenwerpen. 

Dat verhaal over de rommelgeesten vertelde ik vroeger aan mijn kinderen onder het dagelijks gezamenlijk opruimen van hun kamers en speelgoed aan het eind van de middag. Heeft het hen op weg geholpen? Ik bedoel: zijn het mannen geworden met een identiek regime? Nee. Ze hebben zoals het hoort ieder hun eigen manier gevonden om te dealen met hun habitat.

Het opruimen en poetsen heb ik me eigen gemaakt in de begintijd van mijn gezin. Ik was toen oprecht verbaasd dat er ineens andere mensen rommel in mijn omgeving maakten. Kijk, mijn troep was tot daar aan toe, maar van die ander? Dat werd te erg. Dat nu 45 jaar oude regime maakt mijn leven uiterst simpel omdat ik zelden achter de feiten aanloop en alle tijd heb voor mezelf, familie en werk of levensinvulling.

Overigens beschouw ik de ongewenste kruiden in mijn tuin ook als rommelgeesten met wie ik in gesprek ga terwijl ik aan het plukken ben. Onze conversaties stemmen soms tot nadenken en het einde van het liedje is dat de indringers en ik ons verlost voelen van elkaar wat mij bovendien een heerlijk stil hoofd oplevert. 

Previous

As rochas estão a florescer

Next

A terra é um ser vivo poderoso

2 Comments

  1. Floris

    Komt me zeer bekend voor, maar voor alle duidelijkheid niet dat dit ook mijn gedachte is…. Ik zal M dit mooie stukje tekst doorsturen wat ze als een feestje zal ervaren. 😉 Hoe dan ook, mooi begrip die “rommelgeesten”.

  2. Ik vind het niet prettig als iemand anders mijn huis zou moeten schoonhouden. Dat doe ik liever zelf. Soms met tegenzin, soms met zin. Aan het eind van de rit ben ik altijd blij dat ik mijn huis heb schoongemaakt. Ik poets trouwens niet in m’n uppie, ik vind wel dat als je samen huis houdt je samen verantwoordelijk bent.

Leave a Reply to Floris Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén