learning and teaching full awareness in Portugal

Category: 500 woorden Page 2 of 87

Bad luck … good luck … being conscious


Easy does it… ?!
Photo by Towfiqu barbhuiya on Unsplash

If we attribute all exceptional events – positive or negative – of our life to good luck or bad luck, then life happens to us. Then everything is a coincidence and we have no influence whatsoever on the course of our lives.

If we think that with positive thinking we can banish all the negativity from our lives, then we are living in an illusion. It is not possible to put right what is wrong. It remains crooked, only it lies under a layer of dust of positivism. One day – and that may take years – a wind will blow away the layer of dust and then we will see a cesspit.

I am not going to talk about believing in coincidence. But I do want to say something about positivism and I will start with the fact that positivity attracts light life energy as opposed to negativity. Because that energy weighs heavily. I want nothing more than to be surrounded and filled with that light life energy, so why should I allow negativity to affect me even for a moment?

Human life takes place in an atmosphere of duality. This means that positivity cannot exist without its opposite. Fortunately, because negativity is invaluable in getting to know ourselves. To meet all the occult within us. Only when a negative event is a conscious experience can it be transformed into something positive. Suppressing a negative feeling or denying it does not help us at all. In contrast, acknowledging and accepting something negative is an extremely positive act. In doing so, we dissolve something within us, leaving more and more room for the light energy to flow. And that light energy is also healing for the physical body.

I do not allow negativity to take possession of me. I consciously allow it to be there, so that I can look it one hundred per cent in the eye. Then it dissolves. Fast or less fast. I have no influence on this and I don’t have to. Acceptance is the key. Only then can it quietly change consistency like honey in hot tea. And the bonus is that this change in us humans is a true transformation process of the unconscious becoming conscious. 

Má sorte … sorte … estar consciente

Easy does it… ?!
Photo by Towfiqu barbhuiya on Unsplash

Se atribuirmos todos os acontecimentos excepcionais – positivos ou negativos – da nossa vida à sorte ou má sorte, então a vida acontece-nos a nós. Então tudo é uma coincidência e não temos qualquer influência sobre o curso das nossas vidas.

Se pensarmos que com pensamento positivo podemos banir todo o negativo das nossas vidas, então estamos a viver numa ilusão. Não é possível corrigir o que está errado. Continua errado, apenas se encontra debaixo de uma camada de pó de positivismo. Um dia – e isso pode levar anos – um vento soprará a camada de pó e depois veremos uma fossa.

Não vou falar em acreditar na coincidência. Mas quero dizer algo sobre positivismo e começarei com o facto de que a positividade atrai a energia da vida leve em oposição à negatividade. Porque essa energia pesa muito. Não quero nada mais do que estar rodeado e cheio dessa energia de vida leve, então porque devo permitir que a negatividade me afecte mesmo por um momento?

A vida humana tem lugar numa atmosfera de dualidade. Isto significa que a positividade não pode existir sem o seu oposto. Felizmente, porque a negatividade é inestimável para nos conhecermos a nós próprios. Para conhecer todo oculto em nos. Só quando um acontecimento negativo é uma experiência consciente é que pode ser transformado em algo positivo. Suprimir um sentimento negativo ou negá-lo não nos ajuda em nada. Em contraste, reconhecer e aceitar algo negativo é um acto extremamente positivo. Ao fazê-lo, dissolvemos algo dentro de nós, deixando cada vez mais espaço para a energia da luz fluir. E essa energia luminosa é também curativa para o corpo físico.

Não permito que a negatividade se apodere de mim. Deixo-o conscientemente estar lá, para que possa olhar cem por cento nos olhos. Depois dissolve-se. Rápido ou menos rápido. Não tenho qualquer influência sobre isto e não tenho de o fazer. A aceitação é a chave. Só então poderá mudar silenciosamente a consistência como o mel em chá quente. E o bónus é que esta mudança em nós, humanos, é um verdadeiro processo de transformação do inconsciente se tornar consciente.

Pech … geluk … bewust zijn

Easy does it… ?!
Photo by Towfiqu barbhuiya on Unsplash

Wanneer we alle uitzonderlijke gebeurtenissen – positieve of negatieve – van ons leven toeschrijven aan geluk of pech, dan overkomt ons het leven. Dan is alles toeval en hebben we geen enkele invloed op onze levensloop.

Wanneer we denken dat we met positief denken al het negatieve in ons leven kunnen uitbannen, dan leven we in een illusie. Recht praten wat krom is, kan niet. Het blijft krom alleen ligt het onder een laagje stof van positivisme. Op een dag – en dat kan jaren duren – steekt er een wind op die het laagje stof wegblaast en dan zien we een beerput.

Over het geloven in toeval ga ik het niet hebben. Wel wil ik iets zeggen over het positivisme en dan begin ik met dat positiviteit lichte levensenergie aantrekt in tegenstelling tot negativiteit. Want die energie weegt zwaar. Ik wil niets liever dan omgeven zijn en vervuld van die lichte levensenergie, dus waarom zou ik ook maar een moment toestaan dat negativiteit invloed op me heeft?

Het menselijk leven speelt zich af in een sfeer van dualiteit. Dat betekent dat positiviteit niet kan bestaan zonder zijn tegenpool. Gelukkig maar, want negativiteit is van onschatbare waarde om onszelf te leren kennen. Om alle geheimen die ons leven te ontmoeten. Alleen als een negatieve gebeurtenis een bewuste ervaring is, kan het getransformeerd worden naar iets positiefs. Met het onderdrukken van een negatief gevoel of door het te ontkennen zijn we helemaal niet geholpen. Daarentegen is het erkennen en aanvaarden van iets negatiefs, een uitermate positieve daad die zoden aan de dijk gaat zetten. Daarmee lossen we iets op in ons, waardoor er steeds meer ruimte komt voor de lichte energie om te stromen. En die lichte energie is helend ook voor het fysieke lichaam.

Ik sta niet toe dat negativiteit bezit van me neemt. Ik sta het bewust toe er te zijn, zodat ik het voor honderd procent in de ogen kan kijken. Daarna lost het op. Snel of minder snel. Daar heb ik geen invloed op en dat hoeft ook niet. Acceptatie is de sleutel. Dan pas kan het rustig van consistentie veranderen zoals honing in warme thee. En de bonus is dat die verandering in ons mensen een waar transformatieproces is van het onbewuste dat bewust wordt.

Summer holiday


The fan is positioned in the room so that the cool wind from that distance just touches me. Windows, doors, shutters and white curtains are closed. Beautiful filtered light enters the room. Dog Koos is lying on the floor near the fan and our bonus dog Kitty is, as always, under my desk on her pillow. It is as quiet as a mouse, only the sound of the fan fills the room. 

Towards the end of the morning, when we were having lunch outside in the shade of the wisteria-covered pergola, we noticed the silence outside as well. A few sparrows were still in action, the bee-eaters flew high over, but the rest of the animals had given up. 

Early in the morning, after my yoga and meditation, I did the mise-en-place for tonight’s dinner. In the morning, all doors and windows are still open. I always think up something to eat that I can prepare and that I won’t have to work on later. We are having friends from Spain over for dinner and I suspect they will want to take a dip as well. Before lunch I already did my laps for today, but who knows, I might even go into the pool at the end of the afternoon.

July and August are holiday months. I read, sit under an olive tree and together with Coen I dine for a long time as we used to do in the south of France and on Sicily. Back in the days, when we still went on holiday and when the Côte was still the Côte and the Sicily of my early childhood was still recognisable.

Coen and I have a lot of experience in hanging our own garlands and so we make our own holiday here. On our own land, with friends or with each other. It couldn’t be more luxurious. We have everything. Health, each other, a beautiful place to live and the most beautiful people – young and old – around us . Even beautiful ingredients to prepare a tasty meal. 

Although it is holiday time, I do teach twice a week. I wouldn’t miss it for the world. All those beautiful people add to the richness of my life. I am also working steadily with my friend Karin Pfeifer on the development of a down-to-earth course about – yes, how could it be otherwise – awareness. And there is always time for a good conversation with everyone who comes along under the olive tree.

Férias de verão

O ventilador é posicionado na sala para que o vento fresco dessa distância só me toque. Janelas, portas, persianas e cortinas brancas estão fechadas. Uma bela luz filtrada entra na sala. O cão Koos está deitado no chão perto do ventilador e a cadela Kitty está, como sempre, debaixo da minha secretária na sua almofada. É tão silencioso como um rato, só o som do ventilador enche a sala.

No final da manhã, quando estávamos a almoçar no exterior à sombra da pérgula coberta de histeria, notámos também o silêncio no exterior. Alguns pardais ainda estavam em acção, os abelharucos voaram alto, mas o resto dos animais tinha desistido. 

De manhã cedo, depois do meu yoga e meditação, preparei o jantar de hoje. Pela manhã, todas as portas e janelas ainda estão abertas. Penso sempre em algo para comer que possa preparar e em que não tenha de trabalhar mais tarde. Estamos a receber amigos de Espanha para jantar e suspeito que eles também vão querer dar um mergulho. Antes do almoço já fiz as minhas voltas por hoje, mas quem sabe, talvez até vá para a piscina no final da tarde.

Julho e Agosto são meses de férias. Eu leio, sento-me debaixo de uma oliveira e junto com Coen janto durante muito tempo como costumávamos fazer no sul de França e na Sicília. Nessa altura, quando ainda íamos de férias e quando a Côte d’Azur ainda era a Côte d’Azur e a Sicília da minha primeira infância ainda era reconhecível.

Coen e eu temos muita experiência em pendurar as nossas próprias grinaldas e por isso fazemos aqui as nossas próprias férias. Na nossa própria terra, com amigos ou uns com os outros. Não podia ser mais luxuoso. Temos tudo. Saúde, uns aos outros, um belo lugar para viver e as pessoas mais bonitas – jovens e idosas – à nossa volta. Mesmo belos ingredientes para preparar uma refeição saborosa. 

Embora seja tempo de férias, dou aulas duas vezes por semana. Não o perderia para o mundo. Todas essas belas pessoas contribuem para a riqueza da minha vida. Também estou a trabalhar constantemente com a minha amiga Karin Pfeifer no desenvolvimento de um curso prático sobre – sim, como poderia ser de outra forma – a consciencialização. E há sempre tempo para uma boa conversa com todos os que aparecem debaixo da oliveira.


De fan staat zo opgesteld in de kamer dat de koele wind van die afstand mij net aanraakt. Ramen, deuren, luiken en witte gordijnen zijn gesloten. Er komt mooi gefilterd licht binnen. Hond Koos ligt op de grond vlakbij de fan en bonushond Kitty ligt zoals altijd onder mijn bureau op haar kussen. Het is muisstil, alleen het geluid van de ventilator vult de kamer.

Tegen het einde van de ochtend toen we buiten in de schaduw van de met blauweregen overgroeide pergola zaten te lunchen, viel ook de stilte buiten op. Een paar mussen waren nog wel in actie, de bijeneters vlogen hoog over maar de rest van de dieren hield het voor gezien. 

Al vroeg heb ik na mijn yoga en meditatie de mise-en-place gedaan voor het eten vanavond. In de ochtend staan alle deuren en ramen nog open. Ik verzin altijd iets te eten wat ik kan voorbereiden en straks geen werk meer aan heb. We krijgen vrienden uit Spanje te eten en ik vermoed dat ze ook wel een duik willen nemen. Voordat ik ging lunchen heb ik mijn baantjes al getrokken voor vandaag, maar wie weet ga ik aan het einde van de middag ook nog het zwembad in.

Juli en augustus dat is vakantietijd. Ik lees, zit onder een olijfboom en samen met Coen zit ik lang na te tafelen zoals we vroeger in Zuid-Frankrijk deden en op Sicilië. Vroeger, toen we nog met vakantie gingen en toen de Côte nog de Côte was en het Sicilië uit mijn vroege jeugd nog herkenbaar.

Coen en ik hebben veel ervaring in het ophangen van onze eigen slingers en zo maken we onze eigen vakantie hier. Op ons eigen land, met vrienden of met elkaar. Luxer kan het niet worden. We hebben alles. Gezondheid, elkaar, een prachtige woonplek en de mooiste mensen – jong en oud – om ons heen en mooie ingrediënten om een lekkere maaltijd te bereiden. 

Hoewel het vakantietijd is geef ik wel twee keer in de week les. Ik zou het voor geen goud willen missen. Al die mooie mensen dragen bij aan de rijkdom van mijn leven. Ook werk ik gestaag met vriendin Karin Pfeifer aan de ontwikkeling van een down-to-earth cursus over – ja hoe kan het ook anders – bewustwording. En er is altijd tijd voor een goed gesprek met iedereen die aanwaait onder de olijfboom.

Page 2 of 87

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: