Liesbeth Steur

schrijver

Tag: bewustzijn

Verwacht wonderen

Chris Ensey – Unsplash

[português]  [English]

HET DENKEN
Met alle regen buiten was het binnen goed toeven. In alle rust en stilte hebben we tijdens de zondagochtend satsang oefeningen gedaan om tot meditatie te komen door ons te concentreren en het opmerken van de willekeurige gedachten die ons onbewust meenemen naar weer andere gedachten. Je kunt zo’n gedachte of gedachtestroom die je uit balans brengt, onderzoeken op het nut door drie vragen te stellen:

  1. Gaat deze gedachte over iets dat werkelijk in het hier en nu aanwezig is?
  2. Is die gedachte goed, liefdevol en compassievol?
  3. Is die gedachte ergens voor nodig? Is het essentieel voor het geluk of de vreugde van de mens en de planeet en is het nodig voor mijn overleving?

Ik weet zeker dat je 3 x nee zult antwoorden. De werkelijkheid is altijd vriendelijker dan welke gedachte of overtuiging ook. En als je 3 x nee hebt geantwoord, dan weet je dat je een leugen aanzag voor de waarheid.

HET GOEDE ZIEN IN ALLES
We spraken over hoe je denken te trainen om in alles het goede te zien. Dat het bereiken van het grote doel (optimist zijn) altijd met de eerste stap begint, is soms moeilijk te accepteren. Omdat sommigen denken dat het dan niet opschiet. Loslaten en verder gaan! En volgens mij werkt dat niet zo. Een mens kan wel zeggen: “Ik laat die oude gewoonte voor wat het is, ik doe het niet meer.” En zeggen en doen zijn twee dingen. Een oude gewoonte actief loslaten is onmogelijk. Die oude gewoonte is namelijk een zeer goed getrainde spier in je hersenen. Alleen door een nieuwe gewoonte aan te leren (nieuwe spier trainen, nieuwe hersenverbinding aanleggen door te trainen) kan de oude verslappen en verdwijnen. En dan alleen maar omdat je zo gedisciplineerd bent die niet meer te gebruiken. Je bent tenslotte met iets nieuws bezig.

WONDEREN
Het geloof in wonderen was een volgend onderwerp. Wat is een wonder? De een zegt dat het een gunst van God is, de ander zegt dat het te maken heeft met de wet van aantrekking. En nog iemand zegt dat het bovennatuurlijk is en er niet in te geloven. Hoewel diezelfde deelnemer wel gelooft in de wet van aantrekking en het verband niet ziet. Het definiëren van de betekenis van een woord is belangrijk. Zo worden misverstanden voorkomen.

Ik denk dat wij wonderen kunnen en mogen verwachten. Wanneer je een wens hebt – een wens met hart en ziel – kun je die laten materialiseren. Wel is het belangrijk iets positiefs te wensen. Dus zeggen dat je iets NIET wil, werkt tegen je. De uitkomst van de wens is in mijn ogen het wonder. Want een wonder gebeurt altijd onverwacht. Er zijn wat voorwaarden om wonderen te bewerkstelligen.

1. Je moet de bereidheid hebben te veranderen.
2. Overgave aan het grote geheel – je laten leiden – is vanzelfsprekend.
3. Vergeef alles en iedereen en dan bedoel ik alles en iedereen.
4. Verwacht wonderen.

Wat een heerlijke zondagochtend was het!

Dank jullie wel voor het aanwezig zijn.

De blauwe hemel


Mijn ligbed aan de rand van het zwembad staat voor de helft in de zon en voor de helft in de schaduw. Er staat een koel briesje, de ochtendzon wint aan kracht, het water kabbelt en de hemel is diep blauw. Geen vliegtuig te bekennen. Geen wolkje aan de lucht. Ik kijk net zolang naar dat diepe blauw totdat ik erin opga. Ik voel me zo stil worden als de blauwe lucht en net zo onbeweeglijk. Niets kan mij beroeren.

Stel dat de ware aard van de mens de blauwe hemel is, dan zijn de wolken, groot, klein, wit of grijs, de gedachten die ongevraagd en altijd langs drijven. Ze zijn niet permanent. Ze drijven voorbij net als gedachten. Behalve dan die gedachte waarmee je je onbewust verbindt. Die blijft meteen hangen en veroorzaakt ongemak.

Het leidt je weg uit de enige werkelijkheid die er is: het hier-en-nu.

Eigenlijk is onze ware aard als de hemel: constant en onberoerd. Zelfs een wolk heeft geen invloed.

Zodra ik merk dat er een ongemak in mij naar boven, weet ik dat ik aan een wolk ben blijven hangen en dus een niet-onderzochte gedachte voor waarheid aanneem. Om de oorzaak van dat ongemak te begrijpen stel ik mezelf verschillende vragen. Deze drie bijvoorbeeld:

1. Gaat deze gedachte over iets wat werkelijk op dit moment – hier en nu – aanwezig is?

2. Is deze gedachte aardig, liefdevol en toont het compassie?

3. Is deze gedachte nodig? Is het essentieel voor het geluk van mens en planeet en is het vereist voor mijn overleving?

Ik weet zeker dat je antwoord 3 x nee is. De realiteit is namelijk altijd vriendelijker dan welke gedachte of overtuiging ook. En als je antwoord 3 x nee is, weet je dat je een leugen voor waarheid aanzag.

Ik ben de blauwe hemel en alert op alle wolken, ook al zijn ze nog zo klein.

 

Ik maak me zorgen

Ja, deze cover van het weekblad van de Spaanse krant El País roept een vraag bij me op.

Is die Jan Soldaat echt of is het een afbeelding van een nieuw game?
Ik kijk nog eens goed, scan het artikel en geloof het of niet: het is echt. Het gaat over de hoogspanning in de Baltische Staten.

De keizer van Dior – de heer Sidney Toledano – prijkt onderaan. En dat artikel gaat over luxe en geld.

Contrastrijker kan een magazine cover niet zijn. Knap gedaan. En toch zit er een overeenkomst. Het laat in een oogopslag zien wat er geworden is van onze wereld. Geld is de drijvende factor, daarom moet de oorlogsmachine blijven draaien en concerns blijven groeien. Zo blijft dat ene ding dat een mens tot volwaardig mens maakt onbereikbaar. En dat ene ding is:

Tot bewustzijn komen!

Zolang dat niet lukt, zolang de wereld zich in slaap laat wiegen door alle vormen van media, beloftes van leiders, de gezondheids- of beter gezegd de ziekte-industrie en het (gebrek aan) geld, blijft de meerderheid gedrogeerd.

Het beeld komt bij mij spijkerhard binnen. Weet je waarom? Omdat het niet past. Het kan toch niet waar zijn dat in de 21ste eeuw zoiets bestaat als een soldaat die zich verkleedt zoals kinderen (gender-neutraal ;-)) dat doen als ze oorlogje spelen?

Ik zie hier een volwassen man met alles in zich om in vrede te leven. Alleen weet hij dat niet. Hij heeft geen idee. En dat geldt niet alleen voor hem. Dat geldt ook voor Sidney Toledano, de rijken en de armen en alles dat er tussenin zit. Het maakt niet uit.

Zelfs gezonde bewegingen als yoga worden misbruikt in mijn ogen. Over het grote geheel genomen is het een trendy/hipster bezigheid geworden die voorbij gaat aan de essentie. Ook hier worden beoefenaars in slaap gesust. Yoga propaganda gaat veelal over looking-good. De juiste outfit en de perfecte waterfles. Maar goed. Alles beter dan oorlogje spelen.

Deze eeuw – zeg maar NU – is om tot zelfbewustzijn te komen. Volgens mij. Dat is het enige waar een mens aan hoeft te werken. Dan volgt de rest vanzelf.

Het vergt uitsluitend een vrije wil en discipline. En die heb je in huis. Dat weet je. Voorbeeld? Je kunt gezond of ongezond leven (vrije wil) en je kunt je telefoon leidend laten zijn in je leven (discipline).

Waar ik op doel is dat je als mens vrij kunt zijn. Dat je je niet in slaap laat sussen, ook niet door de gezonde media. Die buitenwereld haalt je weg bij je binnenwereld. Zo blijf je slaapwandelaar.
Het gaat over de binnenwereld. Zodra je die kent, ben je vrij en weet je alles. Daar hoeft de wereld niet voor te veranderen. Die verandert dan met je mee.


Hoe?

1. Word stil, ga naar binnen en ontdek welke soft- of malware jouw leven leidt.
2. Zet die software uit.
3. Begin opnieuw.


Kun je het in eerste instantie niet zonder hulp? Vind dan de persoon die net zolang vragen stelt totdat je de malware zelf ontdekt zodat jezelf op de delete knop kunt drukken.

Nu ik teruglees wat ik heb opgeschreven merk ik dat ik me zorgen maak. Dat betekent dat ik bang ben. En angst voedt de malware. Zo is de cirkel rond maar dat niet alleen, door stil te staan bij zo’n plaatje en te verwoorden wat ik er allemaal van vind, kom ik tot zelfbewustzijn; kan ik die software uitzetten en opnieuw beginnen. Toch nuttig die media.

Hoeder en voeder

Évora, Portugal

Een Chinese wijsgeer uit het verre verleden sprak eens woorden van de volgende strekking:

Plant twee bomen naast elkaar en let daarbij goed op de onderlinge afstand. Staan ze te dicht bij elkaar dan zal de een de ander domineren. Plant je ze te ver uit elkaar dan is interactie niet mogelijk. Plant ze dus op de juiste afstand. Zodanig dat beide bomen de ruimte hebben om te groeien naar de zon en de takken elkaar toch altijd kunnen aanraken.

Ik vind dat een mooie metafoor voor de ideale relatie waar je onvermoed door een verliefdheid in terecht kan komen. Nou is een verliefdheid altijd onvermoed en onverwacht. Wat je er uiteindelijk van maakt, hangt af van je mate van bewustzijn. Er zijn stellen die zich gelukkig wanen en zichzelf nooit de vraag hoeven te stellen hoe het beter kan. Andere paren accepteren de realiteit die zich dagelijks aan hen opdringt onder het motto: zo is het nu eenmaal. Maar het overgrote deel zet wel regelmatig vraagtekens bij het resultaat van die verliefdheid. En dat is een mooi begin van iets nieuws.

VERLIEFDHEID

Verliefdheid is een gevoel dat bijna ieder mens wel eens heeft ervaren. Hoeveel impact een verliefdheid heeft, is afhankelijk van veel factoren. Met als belangrijkste je eigen levenservaring. Je wordt altijd verliefd op iemand met schijnbaar perfecte eigenschappen. Hij is alles wat jij niet denkt te zijn. Jullie karakters lijken elkaar aan te vullen en de verwachtingen van een volmaakte toekomst samen zijn een feit. Niets staat de eeuwige trouw nog in de weg. Kan het leven er rooskleuriger uitzien dan op dat moment? Ik denk het niet. Het gevoel dat je totaal één bent met de ander geeft je vleugels waarmee je de hele wereld kunt overvliegen. Het bestaan lijkt grenzeloos en een probleem dat eerst je hele leven beheerste is nu een stipje in het universum. Maar hoe komt het dan dat een verliefdheid van voorbijgaande aard is?

ZELFKENNIS

In die eerste verliefdheid raak je intens verstrengeld met je partner. Soms zodanig dat je niet meer weet dat je zelf bestaat. Dat is een staat van zijn die gelukkig vanzelf ophoudt. Al was het maar uit zelfbehoud. Wanneer je uitgaat van het principe dat alles en iedereen in dit universum jou dient als spiegel waarin je jezelf kunt zien en ervaren, dan is een verliefdheid nodig om betrokken te raken bij een ander. Zonder verliefdheid bedenk je je misschien wel drie keer voordat je je overgeeft aan die ander en dat zou een gemiste kans kunnen zijn. Het moment van wakker worden komt altijd. Zonder uitzondering. En zodra je je na misschien een week, een maand of twintig jaar afvraagt waarom je ook alweer verliefd was geworden op iemand, weet je dat de tijd is aangebroken voor een interessant zelfonderzoek. Ik zie dat als het moment van de ongekende mogelijkheden. Het ontdekken van wie je eigenlijk bent, is een van de grotere opdrachten van het leven en daartoe krijg je allerlei hulpmiddelen aangeboden, zoals een verliefdheid. Ik zou zeggen, geniet van je reis.

Toen je verliefd werd zag je alleen goede eigenschappen en dacht dat die van hem waren. Hij had alles wat jij niet dacht te hebben. Dan zeg ik nu dat wat je herkent bij de ander altijd van jezelf is. Wat je niet kent, kun je namelijk nooit herkennen. Dus de herkenning is de bevestiging dat je het kent, binnen jezelf. Sta daar eens bij stil. Al die goede eigenschappen. Die zijn in aanleg bij jouw aanwezig. Ik doel op eigenschappen die je opvallen, waar je van houdt. Na het ontwaken, gaat het meestal over eigenschappen waar je niet van houdt. Alles wat niet opvalt, wat geen liefde of irritatie opwekt is niet van belang. Het zijn de uitersten die je de kans bieden op zelfkennis. Je bent het allemaal zelf, de liefde en de irritatie.

ZELFLIEFDE

Ben je je ervan bewust of je jezelf wel eens de vraag hebt gesteld waarom je in vredesnaam ooit verliefd werd op je partner? Ga dat eens na. Wanneer was dat? Het stellen van de vraag is het bewijs dat een mens een zelfbehoudmechanisme bezit. Het is een teken van zelfliefde. Het woord zelfliefde is enigszins besmet, vooral bij mensen met een christelijke achtergrond. Ze bezigen het woord niet en de conditie wordt niet geleefd. De christelijke samenleving onderwijst dat je gebreken vertoont in je aard, dat je kunt falen en dat je vergeving nodig hebt. Het oorspronkelijke denkbeeld dat je als mens geschapen bent naar het evenbeeld van God is hiermee verloren gegaan. De kerk – en mijn opvoeding tot vrouw – leerden mij in ieder geval dat ik eerst de ander moest behagen en dienen en dat ik niet echt belangrijk was. Tenminste, dat heb ik zo geïnterpreteerd. Door deze les was het voor mij – en velen met mij – makkelijker om te geven dan om te ontvangen met als gevolg dat de balans weg was. En van dat makkelijk kunnen geven en moeilijk kunnen ontvangen lijken vrouwen meer last te hebben dan mannen.

VROUWEN

Bij vrouwen staat dienstbaarheid hoog in het vaandel. Dat zit ons in de genen en aangezien de hele maatschappij al eeuwenlang daarop is gebaseerd worden meisjes nu nog steeds opgevoed met het adagium dat ze moeten dienen ten koste van zichzelf. Ja, ik ken zelfs vrouwen die het woord IK niet eens durven uitspreken. In mijn beleving is dienstbaarheid het hoogste goed. Alleen is de betekenis daarvan verloren gegaan. Zuivere dienstbaarheid kan alleen bestaan wanneer er sprake is van evenwicht. Evenwicht tussen de gever en de ontvanger en dat evenwicht is ondenkbaar zonder zelfliefde. Vrouwen kunnen leven geven en hebben een aangeboren intuïtie om voor kinderen en de wereld te zorgen. Dan is er nog de onvoorwaardelijkheid die onlosmakelijk verbonden is met moederschap waardoor de vrouw het leven op aarde boven alles en ondanks alles koestert. De maatschappij was matriarchaal en is dat nog steeds bij de oervolkeren. En ergens ging het mis. De vrouwelijke dienstbaarheid werd slaafsheid en slaafsheid werd minderwaardigheid. Ze had niets meer te vertellen. Haar restte nog het zorgen. Ze werd zo murw gemaakt dat ze zonk tot het niveau waar ze haar dochters leerde dat slaafsheid een deugd was. En, niet onbelangrijk, ze leerde hoe je als vrouw met manipulatie en vleiende woorden alles gedaan kon krijgen van de man, de heerser. Hij liet zich aanbidden door de vrouw die geheel afhankelijk van hem was. Totdat in de vorige eeuw het feminisme bewustzijn bracht. En zoals het altijd gebeurt in een revolutie – zo kun je de feministische beweging wel noemen – wordt een verliezende overheerser afgemaakt. De man werd van zijn voetstuk getrokken. Hij deugde eigenlijk nergens meer voor.

MANNEN

Toen de maatschappij nog matriarchaal was, hadden mannen een dienende rol naar de vrouw toe. Hun dienstbaarheid schiep de voorwaarde voor een leven waarin het voor de vrouw mogelijk was haar taak als moeder, voeder, verzorger en heler te vervullen. Er werd in gezamenlijkheid geleefd maar wel vanuit onafhankelijkheid. De intuïtie van de vrouw was de norm. Kunnen mannen er iets aan doen dat ze in de rol van autoriteit terecht zijn gekomen? Nee. Zoals de meisjes werden opgevoed tot slaafse, manipulatieve mensen, zo werd de jongens geleerd met bravoure te leven en nooit hun zwakke kant te tonen. Is het de natuurlijke staat van zijn van de man? Nee. Ook zíjn gedrag is genetisch bepaald. Wanneer je terug gaat in de tijd zie je dat zowel de man als de vrouw hoeder en voeder waren. Ieder op eigen wijze. De man beschermer van huis en haard en voeder in de zin van jager en verzamelaar. De vrouw beschermer en voeder van het nieuw leven. Toen de akkerbouw werd ontdekt was het afgelopen met het overleven en het nomadische bestaan. De mannen waren gewend buiten het huis hun bezigheden te hebben en zo is het gebleven. Omdat het tegenwoordig niet meer nodig is om voor voedsel te jagen, worden de mannen nu op jacht gestuurd naar het grote geld. Ze dragen een grote verantwoording die hun is opgelegd. Ooit moesten ze jagen, vechten, doden en initiaties ondergaan. Als hij bang was tekende hij zijn eigen doodvonnis. Dus moest hij ook stoer zijn tegen vrouwen. Nu moeten mannen studeren en hard werken om uit te blinken. Kijk, in de kleine gemeenschappen van de onderontwikkelde gebieden (met ontwikkelingshulp) doen de mannen niets meer omdat er niets te jagen valt. De ongeschoolde mannen zitten de hele dag bij elkaar terwijl de vrouwen op het land werken, het kroost verzorgen en ook nog een bijbaantje hebben. Ze zijn nog steeds hoeder en voeder.  De mannen vinden dat doodnormaal. En de vrouwen blijkbaar ook. Net zo normaal als de meeste ontwikkelde vrouwen nog steeds vinden dat mannen voor het geld moeten zorgen en “man” moeten zijn. En zo werden en worden de zonen ook opgevoed. Het feminisme van de vorige eeuw heeft zijn uitwerking in alles dus ook op de jongens en mannen van nu. Maar heb je je wel eens afgevraagd hoe de man die zich tot op de dag van vandaag laat manipuleren, zich eigenlijk voelt in deze periode van transformatie. Het kan niet anders dan dat hij in de war is. Zoals de vrouw in de war was toen de emancipatie op gang kwam. De eisen die aan hem worden gesteld zijn hoger dan ooit. Hij moet jager zijn, romanticus, carrièremaker, de financiën binnenbrengen, de leukste vader zijn en ook nog eens honderd procent aandacht hebben en een luisterend oor. En niet noodzakelijk in die volgorde.

VROUW & MAN OF SOLITUDE

Het is toch een wonder dat er zoveel relaties goed gaan? Is het merendeel inderdaad ideaal? Lijken jij en je partner op de twee bomen die te dicht bij elkaar zijn geplant? Dan is de kans groot dat jij, de vrouw, je laat overheersen door je partner. Je zult het op een dag benauwd krijgen, niet begrijpen waar het over gaat en het allemaal laten zoals het is. Je denkt misschien dat je je aanstelt omdat er zo goed voor je wordt gezorgd. Maar misschien laat je het helemaal niet bij wat het is. Je gaat op onderzoek maar niet voordat je je partner van alles de schuld hebt gegeven. Let wel, als je het voorafgaande hebt gelezen dan weet je dat de man niet schuldig is. En jij ook niet. Het gaat niet over een schuldvraag. Het gaat over het terugvinden van het liefdevolle evenwicht dat je ooit bent kwijtgeraakt. Je was gewoon nog niet wakker. Geen wonder. Je hebt iets anders als de paplepel ingegoten gekregen.

Behoren jij en je partner tot de categorie bomen die te ver uit elkaar zijn gezet, dan is de oplossing minder gecompliceerd. Zijn jullie beiden tevreden met je eigen autonomie, dan is er niets aan de hand. Ben je toch op zoek naar meer intimiteit en reflectie met je partner dan kun je leren communiceren over je gevoelens zonder je onafhankelijkheid te verliezen. Je kwetsbaar opstellen en ruimte maken waarin je de ander kunt horen is een goed begin. Zo ziet een goede vriendschap er eigenlijk ook uit. Je hoeft dus net per se een liefdesrelatie te hebben om jezelf gehoord te weten en om gespiegeld te worden. Daar getuigen de autonome alleenstaanden van. Ze leven alleen en tegelijkertijd in verbinding met anderen. Ze zijn vaak bewuster gecommitteerd dan de samenwonenden aan de invulling van hun leven en hun vriendschappen. Ze krijgen door hun solitude de kans om de gebeurtenissen in hun leven te toetsen aan wat er in hun ziel en hart leeft. In stilte. Zonder afleiding. Partners kunnen gebruik maken van elkaars aanwezigheid om tot die zelfreflectie te komen.

De categorie bomen die elkaar te allen tijde kunnen aanraken en meer dan genoeg ruimte hebben om te groeien, symboliseren de meest harmonieuze vorm van samenleven. Hier geldt autonomie of onafhankelijkheid als meesterschap. Een relatie met twee soevereine, onafhankelijke mensen heeft grote balans, grotere creativiteit en is een langer of in ieder geval een gelukkiger leven beschoren dan een relatie die gebaseerd is op afhankelijkheid. Je hebt zoals eerder gezegd, alles zelf in de hand. Wanneer je wilt komen tot een situatie waarin de man zich ten volle aan zijn oorspronkelijke dienende taak kan wijden waarbij jij als vrouw weer wordt gefaciliteerd om van de wereld een betere plek te maken, zul je moed, liefde en zelfliefde nodig hebben. En geduld. Deze vier eigenschappen zijn onontbeerlijk om ZONDER schade voor je partner en jezelf de overstap te maken naar autonomie.

Soms moet er bij jezelf iets gesnoeid worden of misschien heb je meer water en mest nodig om op een ander vlak tot bloei te komen. Voor de meeste vrouwen is zelfreflectie de normaalste zaak van de wereld. Voor de man meestal niet. Veranderingen kosten tijd. Jouw besluit om iets in je leven te veranderen heeft onbewust een incubatietijd gehad van jaren. En dan vind je dat je partner die door zijn ontwikkelingsgeschiedenis kwetsbaarder is dan jij, instant moet transformeren? Doe het zelf, transformeer zelf door het liefdevol oefenen van moed en geduld en nog meer zelfreflectie. Gebruik je kostbaarste geschenk, je partner, als spiegel en gun hem de jaren die hij nodig heeft om tot bewustzijn te komen.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: