Liesbeth Steur

schrijver

What’s in a name

 

De Indianen van Noord-Amerika gaven hun kinderen nooit een naam bij de geboorte. Pas na een tijdje. Soms duurde het zelfs een paar jaar voordat een kind de naam kreeg die bij hem paste, die het talent of de talenten van het kind uitdrukte. Wij verzinnen namen nog voordat een kind geboren is, zonder ons af te vragen of het wel de juiste is. Misschien hoeven we ons dat ook niet af te vragen. Wie weet werkt het bij ons wel zo dat de naam die de ouders kiezen voor het kind invloed heeft op de ontwikkeling van het kind. Laatst heb ik met een groepje mensen de betekenis van hun namen opgezocht. Ze waren verbaasd. Sommigen herkenden zichzelf erin en anderen dachten, oh, sluimert dat nog in me.

Onze hond Che kreeg zijn naam van ons. Hij was circa zes maanden, zat in het asiel, was uitgemergeld op straat gevonden en moest een nieuwe baas. Coen was meteen verliefd op deze hond met zijn heldhaftige voorkomen. Zijn geboortedatum was onbekend maar toen de dierenarts hoorde dat zijn naam Che zou zijn, prikte hij de datum 25 april als geboortedag. De dag van de Anjerrevolutie in Portugal. Zo’n datum past wel bij een revolutionair.

Onze Che bleek net zo’n potje onrust als Guevara. Een hond met charisma en trek in avontuur. Guevara zelf vond nooit rust. Na al zijn goede werk wilde hij de verdere wereld in om de revolutie te verspreiden. Eerst zonder succes in Congo Kinshasa, Afrika en later in Bolivia. Zijn ontembare gedrevenheid om een betere wereld te scheppen voor iedereen, werd zijn ondergang mede dankzij de CIA. Het verdere verhaal is bekend.

Che’s onrust werd wel eens aangezien voor speelsheid, maar dat was het niet. Che hield alles in de gaten en vooral Coen. Op den duur was ons terrein hem niet groot genoeg en ging hij naar ander landjes. Steeds verder. Naar zijn Bolivia. Op de wandelingen wist hij soms beter de weg dan wij. Eigenlijk was Che niet te temmen.

Het ging allemaal goed. Ruimte genoeg hier voor een hond wiens ‘idealisme’ met zijn leeftijd bleef groeien. Hij bleef langer weg en kwam soms opgewonden terug en vertrok dan weer. Ook vond hij het sinds kort een groot spel om een schapenkudde uit elkaar te jagen. Coen vermoedde dat Che’s idealisme gelijk stond met een levensbedreigend instinct en ging hem op een dag zoeken. Hij vond hem terwijl hij een schaap doodbeet. Dat werd Che’s ondergang. Sommige honden ontwikkelen dat instinct, zelfs honden die van huis uit schapenhoeders zijn.

Wij weten niet wat Che heeft meegemaakt in zijn eerste zes levensmaanden in het wild leven en op straat. Hij was in ieder geval een overlever. Maar niemand kon vermoeden dat hij dit instinct zou ontwikkelen. De herder miste de afgelopen twee weken al vier schapen. Er bleef ons geen keuze. Of toch … inslapen of voor altijd aan de ketting. Coen heeft de moedige beslissing genomen Che te laten inslapen. Want een Che gevangen zetten na een jaar vol van vrijheid zou egoïstisch zijn. Che is anderhalf jaar oud geworden en heeft een prominent graf midden op ons terrein, zoals een groot revolutionair betaamt. Aan zijn ‘grafsteen’ wordt gewerkt door CoenSt.

Natuurlijk nemen we nooit meer een hond … zeggen we nu. En als we dat wel doen … stel … dan geven we die hond een doodgewone naam zoals Koos. Een naam die de Hollands kalmte oproept, ja misschien wel iets calvinistisch in zich draagt … een naam zonder drama.

Deze foto (dit keer een filmpje) is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo on Tuesday, een initiatief van Karin Ramaker. De PHOT is een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema, met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Previous

Voorbij mijn comfortzone

Next

Religions Kill

9 Comments

  1. C. Verharen

    XXX

  2. ik las het verhaal bij Coen en was geschrokken…. en wat nou als honden ook nog een achternaam hadden?

  3. Jeroen

    Een heftig maar compassievol verhaal. Een wijs en compassievol besluit ook. Ik probeer me in te leven, mee te leven. Waar nodig: sterkte. Liefs

  4. Mark

    Ooh wat erg. Een hond die zo goed past bij Coenst en dan dit. Sterkte!!

  5. Alice Huiberts

    Wat verdrietig en begrijpelijk tegelijkertijd. Wat zullen jullie je maatje missen… Veel troost gewenst.

  6. och wat verdrietig en wat een moedige beslissing! Sterkte

  7. Pam van Driel

    Papá est mort !

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: