Liesbeth Steur

schrijver

Ieder gezin een hectare grond

The one hectare olive grove of Quinta os Chões

The one hectare olive grove of Quinta os Chões

Nu wij één hectare grond bezitten moest ik ineens denken aan een serie boeken die ik ooit las. Van de Rus Vladimir Megre over de jonge vrouw Anastasia en haar boodschap voor de wereld. Zijn boeken staan in de zweefhoek van de boekhandel. Een hoek die ik net zo min oversla als die van de kookboeken, de denkers, de top tien literatuur en niet te vergeten de tijdschriften. Toentertijd heb ik daar iets over geschreven en dat ga ik nu kort herhalen. Vanwege Poetin en de actualiteit.

De simpele boodschap over die 1hectare en het aardse leven van de mens spreekt me aan. Of het allemaal waar is, weet ik niet en weet je, dat interesseert me ook niet zo. Het boeit me om te lezen over de vermeende onbegrensdheid van de mens. Dat alleen al het automatisch geloven van willekeurige – niet-onderzochte – gedachten de onbegrensdheid wegneemt. Ik heb het over alle informatie die wij klakkeloos voor waar aannemen en dus ook het dagelijkse bombardement van de media. Anastasia vertelt allerlei over de mens in zijn wereld en geeft een oplossing die leidt naar een vreedzame samenleving waarin alle mensen een goed leven hebben.

En die oplossing is: geef ieder gezin één hectare grond waarop het zijn eigen huis kan bouwen en zijn eigen micro-economie kan ontwikkelen. Zelfvoorzienend en wat over is verhandel je met de buren (barteren). Geen overconsumptie en geen honger meer. Geen vervuiling, geen besmet en gekunsteld eten meer. En, geen stress en gejaag meer. De mens als deel van de natuur of beter gezegd: de mens maakt dankbaar gebruik van wat de aarde hem biedt. De aarde maakt het voor de mens mogelijk om een mooi leven te leiden. Dat was in ieder geval de bedoeling.

De eenvoud van Anastasia’s oplossing verbaasde me. Ik wilde het graag geloven en ook ik ben geconditioneerd dus ging die boodschap er niet helemaal in bij mij. Er bleef altijd een twijfel in mijn achterhoofd over hoe dat dan moet. Hoe kun je ieder gezin één hectare geven? De wereld is overbevolkt. Er is niet genoeg grond en niet genoeg voedsel.

Totdat ik een artikel las in Ode Magazine (tegenwoordig The Optimist) van oktober 2009 nº 120 met de titel Laat de immigranten maar komen van Nathalie Rothschild. Daarin schrijft ze over Jason Riley (toen commentator van The Wall Street Journal) en zijn boek Let Them In: The Case For Open Borders. Riley op zijn beurt, haalt in zijn boek de econoom Thomas Sowell aan. En dát citaat gaf bij mij de doorslag. Het kan wél, die ene hectare per gezin. Ik citeer het artikel:

(…) Thomas Sowell merkte op dat de gehele huidige wereldbevolking gehuisvest zou kunnen worden in de Amerikaanse staat Texas, in vrijstaande bungalows – met vier mensen per huis – en met een doorsnee tuin. (Texas is vergelijkbaar met de oppervlakte van Duitsland en Polen samen). Reken het maar uit: 691.021.206.689 vierkante meter in Texas, gedeeld door de wereldbevolking van grofweg 6.600.000.000 is 104,6 vierkante meter per persoon. En de bevolkingsdichtheid van al die mensen in Texas zou dan nog altijd drie keer minder zijn dan die van Amsterdam (…)

Een verdere berekening met globale getallen laat het volgende zien:

Oppervlakte gehele aarde: 510 miljoen km2

Oppervlakte vaste land: 150 miljoen km2; 15.000.000.000 hectaren

Wereldbevolking: 7 miljard

Aantal gezinnen (3,5 leden per gezin): 2 miljard gezinnen

Stel dat 8.000.000.000 hectaren “niet bruikbaar” zijn dan blijven er nog 7.000.000.000 hectaren over waarvan ieder gezin 1 hectare krijgt (= 2.000.000.000 hectaren).

Totaal bruikbare hectaren 7.000.000.000
Per gezin 1 hectare -/-2.000.000.000
Blijft over 5.000.000.000
Totaal niet bruikbare hectaren +/+8.000.000.000
Onbewoond oppervlakte 13.000.000.000

Dat betekent dat er nog 130.000.000 km2 vasteland is waar geen mensen wonen.

Deze berekening is vast en zeker kort door de bocht en ik geloof toch dat het mogelijk is. Het uitdelen van de hectaren. Met een welwillende en weldenkende overheid is het te implementeren. Blijkbaar is Poetin dit in Rusland op kleine schaal al aan het doen (internet gaf me die informatie) en ik weet niet met welke intentie.

www.froot.nl

www.froot.nl

Denk je eens in: niemand meer op een flat, genoeg water en voedsel, schone lucht om in te ademen en ruimte om te creëren, samen met de natuur. Volgens mij zijn dat de ingrediënten voor een gelukkig leven.

Er is maar één obstakel: de wereldeconomie die wil blijven groeien en weet je: aan alles komt een einde. En met dat einde ontstaat een begin …

[:en]

The one hectare olive grove of Quinta os Chões

The one hectare olive grove of Quinta os Chões

Now that we own one hectare of land I all of a sudden remembered a series of books that I once read (2008). Of the Russian writer Vladimir Megre about a young woman named Anastasia and her message for the world. In the bookstore his books can be found in the New Age corner. The one I always check out as I do with the sections of the cookbooks, the thinkers, and the top ten literature and not to forget the magazines. In those days I wrote something about Anastasia and I am going to repeat that here. Because of Poetin and the current developments.

The simple message of this series about human life on this earth appeals to me. If it is true, I don’t know and you know what? I don’t really care. It does fascinate me to read about the alleged infiniteness of the human being. The automatic belief of random – not investigated – thoughts, take away the infiniteness. I am talking about all information that we copy blindly as truth and hence also the daily bombardment of the media. Anastasia tells all sorts of things about the human being and his world and comes with a solution that could lead to a peaceful society where all humans have a good life.

The solution is: give every family one-hectare of land to build its own house and develop its own micro-economy. Self-sustainable and if there is more than you need, you can trade with your neighbours (barter). No more over-consumption and no more hunger. No more pollution, no more infected and artificial food. And what’s more, no more stress and agitation. Human as part of nature or better said: the human being that gratefully makes use of what earth has to offer. This blue planet makes it possible for all humans to lead a beautiful life. At least that seemed to be the intention.

The simpleness of Anastasia’s solution surprised me. I truly wanted to believe it and as I am a human being as well, I also have been conditioned by the world. That’s why I could not take this message for true. A doubt in the back of my head about how this could work persisted. How can each family be given one hectare? The world is overpopulated. There is not enough land and not enough food.

Until I read an article in Ode Magazine (nowadays called The Optimist) of October 2009, nº 120 titled Let The Immigrants Come In of Nathalie Rothschild. (Originally published in www.spiked-online.com. She writes about Jason Riley (then commentator of The Wall Street Journal) and his book Let Them In: The Case For Open Borders. In his book Riley quotes the economist Thomas Sowell. And that quote was decisive for me. It can be done, one hectare per family. I quote from the article:

‘As the economist Thomas Sowell has noted, “In reality, the entire population of the world today could be housed in the state of Texas, in single-story, single-family houses – four people to a house – and with a typical yard around each home”. Don’t believe him? Do the math: 7,438,152,268,800 square feet in Texas, divided by the world population of roughly 6,600,000,000, equals 1,126 square feet per person. And in terms of population density, Texas would still be less crowded than the Bronx is today.’
Some more magic calculation with global numbers shows this:

Total surface of the earth: 510 million km2
Surface land area: 150 million km2 : 15.000.000.000 hectares
World population: 7 billion
Number of families/households (3,5 members per household): 2 billion households.

Assuming that 8.000.000.000 hectares are “unsuitable”, 7.000.000.000 hectares are suitable of which each household will be granted 1 hectare (= 2.000.000.000 hectares).

Total suitable hectares 7.000.000.000
Per household 1 hectare -/-2.000.000.000
Remaining 5.000.000.000
Total unsuitable hectares +/+8.000.000.000
Inhabited surface 13.000.000.000

This implies that there will be 130.000.000 km2 of inhabited land.

This calculation surely is an over-simplification (yes they say I’m a dreamer, and I’m not the only one) and although it is not my competence, I do believe that it’s possible: the distribution of hectares. With a benevolent and sensible government it could be implemented. It seems (so I heard via Internet) that in Russia, Poetin is doing this on a small scale (and I don’t know his intention).

www.froot.nl

www.froot.nl

Imagine: nobody living in apartments, enough water and food, clean air to breath and space to create, together with nature. To me those are the ingredients for a happy life.

There is only one small obstacle: the word economy that insists on growing … and there is an end to everything. And with that end, a new beginning comes into existence.

[:]

Previous

There are birds in the trees …

Next

Do The Work

4 Comments

  1. Prachtig Liesbeth, wat zou het mooi zijn om het zo te doen. Iedereen een hectare grond, een huis en een ecologisch verbouwde zelfvoorzienende moestuin.
    In verbinding zijn met alles wat is.
    Ik heb de boeken ook gelezen en heb ervan genoten en denk er vaak aan. In mijn stadstuin is de droom nog niet verwezenlijkt, heerlijk om er te vertoeven maar op een takje tijm en rozemarijn na, allesbehalve zelfvoorzienend. Ik ben heel erg benieuwd naar de transformatie op jullie hectare in Marvao, veel liefs voor jullie Marjolein

    • Wat leuk dat jij de boeken kent (ik had het kunnen weten natuurlijk). Geweldige serie. Voorlopig heb ik ook nog geen moestuin. Alles stap voor stap hier. En nu doe ik barter-deals op de piepkleine lokale markt hier. Ik koop van de mensen die zelf een tuin hebben. Ook goed dus.
      Dank voor je reactie Marjolein.
      Liefs Liesbeth

  2. Karin

    Dearest Liesbeth,
    Why a wonderful beginning for my day.. not only the photos of your land and home, but your thoughts.
    Please keep your path as strong as you are… it all sounds so promising.
    With Aloha always, Karin

    • Thank you Karin for your comment! It is indeed the right step for us being here again. I hope you are well and better every day!
      Abraço and love from Coen and me.

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: