Liesbeth Steur

schrijver

Oh, oh, Den Haag

IMG_8680 kopie

Het natuurpark waar onze boerderij ligt, is vrij uniek in Portugal. Het Parque Natural de Serra de São Mamede is namelijk redelijk bevolkt voor een natuurpark. De mensen leven van het land of wonen in de vele stadjes en dorpen. De meeste andere parken zijn nauwelijks bevolkt en dus: puur natuur.

Toch heb ik vrienden en familie die het hier eenzaam, afgelegen, saai en achtergebleven vinden. Meestal kijken ze mij zorgelijk aan als ik vertel over mijn leven hier. Of is het een bedenkelijke blik? Ik weet het niet zo goed. Hun opmerkingen – waarlijk gezegd of tussen de regels door hoorbaar – neem ik serieus. Want, want zien zij, dat ik niet zie? Ben ik dan blind? Toen ik als zelfbenoemd stadsmens namelijk deze plek ontdekte, viel alles stil in mijn hoofd. En dat was het.

Is het hier eenzaam? Ik vind van niet.
Want wat betekent dat? Eenzaam? Het is hier een drukte van belang. De buren, de winkeltjes, de bars en restaurants. Ja, zelfs op straat wordt de auto gestopt om elkaar te begroeten. Dat is onvermijdelijk in Portugal. Iedereen zoent, geeft handen, praat over de familie en het weer. En nu natuurlijk over de politiek met de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur.

Is het hier afgelegen? Ik vind van niet.
Want wat betekent dat? Afgelegen van wat? Binnen vijf minuten ben ik in mijn dorp. Binnen een half uur rijden heb ik provinciestadjes die veel te bieden hebben. Keuze genoeg. Binnen een uur rijden heb ik grote steden die alles te bieden hebben. En dát aan beide zijden van de grens. Dus in Spanje en in Portugal.

Is het hier saai? Ik vind van niet.
Want wat betekent dat? Saai? In vergelijking met wat? Ik vermoed dat het te maken heeft met de entertainmentindustrie in de grote steden. Je kunt naar de bioscoop, theater, concertzaal en musea. Maakt dat het leven minder saai dan op het land?

Is het hier achtergebleven? Ik vind van niet.
Het aanbod aan vermaak in Marbella, Den Haag, Amsterdam, op Ibiza, in Toscane of aan de Côte d’Azur is hier afwezig. Net als geld, overdaad, toeristenindustrie, rafelige randjes en grote en kleine boeven. De jaren vijftig van de vorige eeuw zo voelt het hier. Voor mij is dat niet achtergebleven. Voor mij is dat een verworvenheid.

En aan dit alles moest ik denken – geloof het of niet – toen ik in een enorme outlet store in Badajoz liep en deze gympen zag van het Spaanse merk El Ganso.

De gedachtereeks kwam sneller op gang dan het licht:

… Haagse kleuren – Haha!…

… Stad – Ah! de Vijverberg …

… Bijenkorf – winkelen met mam en Patricia ..

… Voorhout – De Posthoorn …

… Familie en vrienden – druk – thank God for social media …

… ADO! Zouden die gympen ook in de ADO store te koop zijn?

 

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT (foto op dinsdag), een blogexperiment van Karin Ramaker

Previous

Viver Marvão

Next

25 Years Ago

8 Comments

  1. We dachten er veel over na toen we wegreden uit dat kleine dorpje in Groningen. Waar de ambities liggen? Waarom de rust ook voordelen heeft, dat de snelheid van de fietsers, de auto’s en de mensen soms ook als ‘niet saai’ worden bestempeld maar dat het soms ook een beetje te veel wordt (in mijn geval.) Dat we zagen dat je echt een auto moet hebben daar in die contreien. Het heeft voor- en nadelen. Laat ik het daar op houden. 🙂

    • Ja een auto is belangrijk. Hoewel er een goed busnetwerk is dat hoe dieper in de provincie minder ritten biedt. Taxi is ook een optie en betaalbaar. Er zijn hier genoeg mensen (ouderen van 80+) zonder auto en die lopen nog steeds alles. Met boodschappen op het hoofd. Beregezond zijn zij.

  2. coen

    Ik ben het helemaal met je eens! Alweer, hoe kan het anders 🙂

  3. Gerard ten Broek

    Wat anderen er van vinden is totaal niet belangrijk, gewoon doen waar we zelf blij van worden.

  4. Weer briljant geschreven en omdat wij alles zoals je het beschrijft, zelf hebben ondervonden komt nu alles weer terug op het netvlies. Lieverd, bedankt

  5. De kleuren kunnen ook Braziliaans zijn. Ook daarmee kun je een link met Portugal leggen.

    Het Den Haag van nu is trouwens onwijs aan het veranderen. Dat gaat razendsnel. Gentrificatie wordt toegepast en overal zie je nu terrassen, een bepaalde sfeer die aan Berlijn doet denken (allergaatje van tafels en stoelen), foodtruck festivals (zelfs op het Voorhout) en andere kleinere festivals. In overvloed is er nu wat te doen. Gokt men op meer toerisme in Den Haag? Het lijkt er wel op.

    • Braziliaans was niet bij me opgekomen! Zo zit Den Haag voorin, in mijn hoofd. Berlijn is al een tijd trendsetter en “Berlin’s laid back way of life” trekt vreedzaam toerisme. Dat is goed nieuws. Hier in Portugal stikt het ook van de festivals en straatfeesten. Van dorp tot stad. Soms vraag ik me af bij het zien van al die overdaad en overvloed of mensen zichzelf saai vinden en dat alles nodig hebben om te voelen dat ze leven. Een soort leegheid die gevuld moet worden. Het is maar een gedachte. Meer niet.

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: