Liesbeth Steur

schrijver

Maak ik me druk?

Yogastudio als nieuw

Het gaat gebeuren. Vanaf volgende week kan ik weer les geven in mijn eigen studio. Daar word ik blij van. Want vanaf de enorme lekkage half mei 2018 tot op een week geleden, is er niets gebeurd. Geen nieuwe vloer, geen nieuw plafond. En nu is het klaar en kan ik de deuren weer openen.

Het was niet echt een drama dat de studio onbruikbaar was, brand is erger zeggen ze hier. Ik vond het wel een shock. Alles stopte. Ik stond daar tot mijn enkels in het water en alle hagel en regen bleven met bakken door het platte dak naar binnenstromen. Iedereen in het bedrijfsverzamelgebouw hielp met water hozen. Alleen in mijn studio lekte het en het drong tot me door dat mijn twee vorige studio’s ook de deuren hadden moeten sluiten wegens overmacht. Eigenlijk was ik verbijsterd dat mij dit nu overkwam.

Ik kreeg een zaaltje aangeboden en nog een zaaltje, als noodopvang. Allemaal goed en aardig, maar de gemeente ging niets doen om mijn studio op te knappen. Na wat aangetekende brieven aan de burgemeester, kwam er een taxateur van de verzekering en toen werd het wachten geblazen. Juni kwam en ging, juli kwam en ging en daar was ineens augustus. Dan beweegt hier niemand meer. De andere ondernemers in het pand drukten me op het hart dat ik moest blijven aandringen in plaats van impulsief de huur opzeggen en naar iets anders op zoek gaan (terwijl ik weet dat er niets geschikts is).

Dit was vroeger meer mijn stijl: wil je niet met me praten? Dan ga ik toch wat anders doen.

Nu dacht ik, OK ik ga er achterheen op zijn Portugees. De burgemeester gebeld. Afspraak gemaakt. Ik naar de afspraak. De burgemeester is er niet. Dan word zelfs ik ongeduldig. Ik loop bij het verlaten van het gemeentehuis een wethouder van de “tegenpartij” tegen het lijf. We groeten en praten en hij vraagt me hoe het is. Ik vertel hem het hele verhaal. Ik moet naar de openbare raadsvergadering komen om daar mijn beklag te doen, zegt hij. Geen zin, denk ik. Hoezo? Zij moeten hun plichten nakomen!

Ik krijg nog allemaal sms’jes van de wethouder waarin hij blijft aandringen op mijn aanwezigheid. Een uur voor de vergadering spreek ik een Portugese vriendin (ook ondernemer hier). Ze wil mee. Goed, ik heb mijn verhaal gedaan, de twee wethouders van de tegenpartij hebben het allemaal nog eens aangedikt en vriendin houdt een betoog over het belang van mijn werk voor de volksgezondheid. Je kunt het overdrijven natuurlijk.

En nu, een week later, ligt er wel een nieuwe vloer. Vandaag worden de plafondtegels geplaatst. Ik kan dit weekend gaan inrichten. Al die maanden gaf ik les buiten op het grote terras bij ons zwembad. Geen straf natuurlijk. Maar nu de studio weer tot leven komt, merk ik hoe ik mijn eigen ruimte en sfeer heb gemist.

Minder Hollands eigenwijs zijn en me gedragen als een Portugees als het moet, heeft wel gewerkt. Iedereen kwam in beweging.

Trouwens, het ware probleem – het platte dak van matige kwaliteit – is niet aangepakt. Nee, zeggen ze dan met een grote grijns, zo’n moment met zoveel hagel in zo’n korte tijd gebeurt maar een keer in een mensenleven. Maak ik me druk? Welnee, ik ken de weg.

#PHOT (Photo On Thursday Foto op donderdag) is een initiatief van Karin Ramaker.

Previous

Wake up!

Next

Zonder na te denken

7 Comments

  1. C. Verharen

    Da calma. De vagar! E mira!

  2. ik geloof dat de overstroming je een les heeft geleerd, Liesbeth. 😉

  3. Marty

    Veel succes maar bij regen kijk naar het dak 🌺🌸

  4. Welnu, je bent volledig geïntegreerd Liesbeth!
    En heerlijk weer op je vertrouwde plek aan het werk, succes.

  5. Léonne

    Alles valt op zijn plaats..tegenslagen zijn .daar geloof ik in..een test hoe je er bovenuit kan stijgen.met opgeheven hoofd.
    Zolang je in jouw eigen kracht.. voortkomend uit positiviteit..gelooft..
    Dat maakt jou zó mooi in alle opzichten..
    Ik ken je niet anders, Liesbeth.
    Met trots draag jij de naam Steur en doe je hem eer aan.♡

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: