Liesbeth Steur

auteur & yogi

Ik heb een idee …

Foto: Susana Moura

Weet je hoeveel ideeën dagelijks worden uitgesproken? Bij mij thuis zijn dat er veel. Ik hoor iedere dag regelmatig: “Ik heb idee!” Misschien komt het omdat ik met een kunstenaar leef. Die hebben blijkbaar een ideeënfabriek in hun hoofd. In ieder geval CoenSt wel. Ze worden geuit, ik luister en vraag me dan af: “Ja … en dan wat?”

Dat steeds maar vertellen wat voor briljant idee er nu weer verschijnt, is eigenlijk hardop denken. Want CoenSt hoeft niet altijd wat met een idee. Het komt en het gaat en  soms verschijnt het later in een andere vorm. Om je de waarheid te zeggen vind ik – pragmaticus – dat eigenlijk zonde van de tijd. Ik krijg allemaal ideeën die nuttig zijn en praktisch toepasbaar. CoenSt’s ideeën zijn concepten. Hij kan van een bestaand apparaat een heel ander ding maken waarvan ik vind dat het praktisch gezien, nutteloos is. Zoals van een stofzuiger een struisvogel. Ik moet trouwens wel eerlijk toegeven dat ik graag kijk naar conceptuele kunst omdat het me verbaasd doet staan. Het zet me op een ander been.

Gisteren gaf CoenSt een workshop conceptueel denken voor de privé school O Planeta Alecrim. Voor de leerlingen (4 stuks), wat vriendjes en de ouders. CoenSt had gezegd dat ik mee moest, dan kon ik misschien ook leren om conceptueel te denken.

Zijn presentatie was een “Keep It Stupid Simple K.I.S.S.” uitgevoerd idee, daar is hij heel goed in. Praktisch, handig en duidelijk. Wat hij vertelde was een openbaring voor mij. Het schiep in ieder geval veel begrip voor zijn manier van denken.

Hij presenteerde het verhaal als zeven stappen die nodig zijn om van een idee te komen tot een concreet tastbaar kunstwerk. En aan het einde kregen we allemaal de opdracht om een voorwerp uit te kiezen, dat op te schrijven en daarnaast een lijstje te maken van hoe je het voorwerp kunt transformeren. Want daar ging het hier over. Je ziet een object en je maakt er iets anders van.

Ik keek het lokaal rond, zoals alle anderen deden en in mijn oog viel een schort dat in de keukenhoek hing. Ik schrijf mijn lijstje toepassingen op. Je kunt een schort transformeren in een tentje, zonnescherm, afdroogdoek, je kunt er een kussen van maken, een lampenkap en zelfs een zeil voor een zeilboot. Je hoort het al. Mijn ideeën zijn allemaal praktisch toepasbaar. Ik heb nog geen ruimte in mijn brein om nutteloze dingen te verzinnen.

Later die avond en zelfs tot in bed, bleef het me bezighouden. Misschien is dat wel waarom ik geen fictie kan schrijven. Daar zie ik het nut ook niet van in.

Het leven is al ongeloofwaardig genoeg bij tijd en wijle.

Ik merk wel dat er met die workshop een kiem geplant is bij mij. Ik zal het water geven en af toe checken of er al iets boven de grond komt. Want ja, bedacht ik me vanochtend, waarom zou ik niet gewoon een verhaal verzinnen of waarom niet een schort van roestvrijstaal maken? Ik kijk ineens met andere ogen naar mijn omgeving.

Wat een vrijheid lijkt me dat, dat ik iets kan doen of maken wat helemaal geen nut heeft. Zomaar. Gewoon, omdat het kan!

#PHOT (Photo On Thursday en soms on Tuesday) is een initiatief van Karin Ramaker.

Previous

De langste dag (2)

Next

De rivier en de oceaan

8 Comments

  1. Ja doen! Een schort dat als gegoten zal zitten (of staan!), al dan niet uit de categorie K.I.S.S. (overigens een mooi principe. Zouden veel mensen plezier aan kunnen beleven)

    • Ja Alice mooi principe is het. Dat passen we op veel dingen toe in het leven. En dat schort … Ik vraag me nu af waarom dat schort. Ik had wel honderd objecten om me heen op die school. Kies ik het schort … Wat voor conditionering is dat dan? 😉

  2. nu zeg je iets waarover ik moet nadenken. ik ben namelijk ook behoorlijk praktisch in mijn denken. heeft het nut? en hoe heeft het dan nut? maar ik kan wel degelijk fictie schrijven. fictie heeft voor mij ook nut. namelijk het uiten van handelingen en gedachten van iemand die ik niet ben. da’s toch best praktisch. toch?

    • Karin, nu moet ik er weer over nadenken. Want wat is dan het nut van het uiten van handelingen en gedachten van iemand die jij niet bent? Beter druk je die van jezelf uit, of analyseer je die. Wat is de reden van alles wat je denkt en doet? Dat is volgens mij praktisch omdat je het direct toepasbaar is voor jezelf. Misschien snap ik het pas als ik fictie ga schrijven. Geen idee.

      • soms is het prettig emoties en handelingen door iemand anders te laten uitvoeren. omdat iemand anders bijvoorbeeld meer emoties kan uiten, of andere besluiten neemt. dan leer ik die ander kennen en zijn of haar beweegredenen. het karakter heeft iets extra’s, het heeft meer dan wat jij hebt of juist minder dan wat jij hebt. je kunt iemand iets laten zeggen of doen wat jij niet zo snel zou doen en dan kun je daar weer een scene op uitbouwen. vind ik te gek!

        • Wow! Zo lijkt het heel erg aantrekkelijk om fictie te schrijven. Ik ga dat deze week aan zee laten inzinken. ?‍♂️?☀️?‍♂️

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: