Liesbeth Steur

schrijver

Ik heb een geest

big_riva-aquarama-s-main3530Lieve G.,

De ochtenden vind ik hier tot nu toe het mooist. De zon die opkomt achter de berg, de natuur die weer kleur krijgt en mijn vrees voor de donkere nacht die in één hap verslonden is door het licht. 
Dat ogenblik ervaar ik als bevrijdend en iedere ochtend neem ik me voor die toestand van rust in mijn hoofd vast te houden, de hele dag en ook de avond en de nacht. Jij, G., weet natuurlijk als geen ander dat een mens niet zonder angst kan leven. Dat zou onmenselijk zijn en gevaarlijk lijkt me. Zonder angst hoeft het levende mechanisme dat mens heet per slot van rekening niet op zijn hoede te zijn. Niets wordt herkend als levensbedreigend, ik zou maar in het wilde weg leven en waarschijnlijk veel te hard van stapel lopen.

Nu, na al die weken wordt mijn blik wel steeds meer helder. De kunst is – en zeg me als het niet zo is – om de angst te ervaren en niet de overhand te laten krijgen. Dat geldt ook voor die andere beperking: honger. Gelukkig kon ik tot nu toe iedere dag een visje vangen en bramen plukken.

Grappig eigenlijk hoe ik nu pas – hier op dit onbewoonde eiland – angst en honger duidelijk ervaar als een beperkend mechanisme. Het maakt me onrustig en het drijft wel mijn bewustzijn omhoog. Maar ook weer niet echt heel hoog omdat ik mijn best moet doen om te overleven. En dat is de beperking.

Waarom kan ik hier in die eindeloze stilte op dit zilte strand en het hoger gelegen bos niet tot hoger bewustzijn komen? Ik moet toch wat? Zonder internet, mobiele apparaten, mijn vrienden en familie. Zeeën van tijd om mezelf van binnen te bekijken. In de levende wereld zou ik een moord doen voor zoveel tijd. Vandaar dat ik heb besloten het nu en hier te doen. Dit is mijn kans. Van de nood een deugd maken heet dat toch?

En dan ontdek ik dit. Ik weet dat ik vertel wat jij allang weet. Het gaat ook niet om bevestiging hoor. Ik moet schrijven om mijn denken te ordenen en vooral om mezelf te begrijpen. Gelukkig dat ik mijn schrift en vulpen bij me heb en zelfs extra inktpatronen. Alsof ik wist wat me te wachten stond.

Ik heb ontdekt dat ik niet alleen maar een fysiek mechanisme ben. Ik heb een geest. Die is er. Echt. En hij staat mij ter beschikking.

Ik kan met mijn vrije wil de geest die in mij zit, inschakelen om keuzes te maken. Om angst te overwinnen, om honger te beschouwen totdat ik wat te eten heb. Iedere keer als ik een grens over ben gegaan, iets fysieks heb overwonnen met behulp van de geest, kom ik in rustiger vaarwater. Dan wordt het stil in mijn hoofd. En dan gebeurt het: ik besluit daarna altijd de lat wat hoger te leggen. Dus ik schep iets nieuws om te overwinnen. Stap voor stap klim ik de berg op. Iedere dag een stukje verder. Trouwens wel fijn dat ik mijn Victorinox zakmes bij me heb zeg. Bijna hadden ze het geconfisqueerd op het vliegveld. Na lang soebatten mocht ik het houden. Dat mes dat helpt enorm bij het maken van een pad door het struikgewas.

Straks op de top is het eiland van mij, dan beheers ik angst en honger en ben ik vrij. Ik weet zeker dat ik dan fluitend naar beneden loop en dat daar op het strand de beloofde Riva ligt die mij terugbrengt, naar het vaste land.

Zo te leven is voor mij de enige weg G. Mijn streven naar inzicht gaat nou eenmaal altijd gepaard met het overkomen van ingewikkeldheden of ik ze nu zelf heb bedacht of dat ze er ineens gewoon zijn. Iedere keer weer een finest hour.

En dat heb ik nu gezien G. Ingewikkeldheden zijn beperkingen die een mens vrijer kunnen maken. Het klinkt wat paradoxaal en zo ervaar ik het wel.

Als ik maar de balans kan houden tussen het levende mechanisme dat ik ben en de geest die ik heb.

Ja ik weet dat je weet G. Al vanaf het begin. Ik zie je al voor me terwijl je deze brief leest. Dus stuur nou maar die Riva. Het is volgens mij tijd voor een Chianti met een stukje brood en olijfolie.

Previous

Dromen zijn bedrog

Next

Coen, Coener, CoenSt

12 Comments

  1. Heel. Erg. Mooi.

  2. Dank je Karin.

  3. Mooi beschreven hoe iemand in zijn eentje nadenkt over angst om het bestaan en dan ineens tot een hoger inzicht komt. Schrijven om te ordenen, dat herken ik ook.

  4. Wat ik had willen zeggen als reactie heeft Joke al gezegd 😉

    Prachtig geschreven.

  5. ‘Ik heb een geest. Die is er. Echt’.
    Heel mooi blog, fijn om te (mogen) lezen!

  6. Ria

    De stille kracht.
    Heel mooi

    Groetjes, Ria

  7. Mooie uitwerking… het is zo leuk om te lezen wat iedereen ermee doet!

  8. Wat een drukte op je eiland:-)).

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: