Liesbeth Steur

schrijver

Gast van ver


Het aantal deelnemers aan mijn yogalessen is in de maand juli niet echt voorspelbaar. Augustus is de vakantiemaand in Portugal en toch gaan er meer en meer mensen al in juli naar zee. Want dat doen de Portugezen. Ze gaan naar zee. Naar de Algarve of naar de westkust. Daar waar het water kouder is, de wind koeler, de vissersdorpjes nog de vissersdorpjes zijn en de vis die in de ochtend wordt gevangen ook daadwerkelijk op jouw bord verschijnt.

Vanochtend was mijn laatste ochtendles van het seizoen want in augustus gaat de studio op slot. Een maandje freewheelen zonder verplichtingen. Vier van de twaalf vaste deelnemers verschenen op het erf en eentje van hen, Lina da Paz, eigenaar van Trainspot heeft een gast meegenomen. In Trainspot wordt twee weken lang een Summer School voor architecten (INTBAU) gehouden met als onderwerp de traditionele architectuur van Marvão. Er zijn veertig architecten en studenten van over de hele wereld die een strak programma hebben. Geen tijd voor fratsen en ontspanning. Maar vandaag – met nog twee dagen te gaan – is architecte Ruth Equipaje afkomstig uit de Filipijnen, ontsnapt en met Lina meegekomen. Ruth zit in de organisatie en doceert.

Na de les hebben we vers gebakken abrikozentaart gegeten, traditionele Portugese cake en die ochtend geplukte vijgen. We dronken ijswater met gember en mint, thee en koffie en Coen sluit zich dan altijd aan. Na de les dus ;-). Het was een bijzondere ochtend, de gesprekken gingen over van alles in dit kleurrijke gezelschap.

Links zit Nuno. Hij heeft samen met zijn vrouw en twee kleine kindjes een naturistencamping met de naam Quinta do Maral waar heel veel Nederlanders komen. Zijn T-shirt zegt genoeg: “gewoon bloot” overgehouden aan de naturistenbeurs 2018 in Nederland.

Naast Coen zit Lina. Zij heeft met haar man Eduardo het logement Trainspot in het oude treinstation van Beirã.

Heidi Dyer is nieuwkomer. Zij is zich hier aan het vestigen en heeft Portland, Oregon achter zich gelaten. Wat een avonturier is zij. Verliefd geworden op de streek is ze van plan om hier haar nieuwe leven op te bouwen, als massage therapeute, dansleraar en yogadocent. Het is geen eenvoudige weg voor een Amerikaanse om een residentie te krijgen hier. Dat was nog nooit tot mij – Europeaan – doorgedrongen. Zij kan de aanvraag alleen in San Francisco doen bij het Portugese consulaat. Wachttijd voor een afspraak is drie maanden. Gaan er dan zoveel mensen naar Portugal vanuit de States? Of werken er door alle bezuinigingen op Buitenlandse Zaken van Portugal, niet genoeg mensen meer om de vraag te verwerken.

Maria is een ware Portugese uit het dorp Santo António das Areias, aan de voet van Marvão. Het dorp waar ik ook mijn yogastudio heb. Geboren en getogen hier, werkte ze vanaf haar veertiende in de conservenfabriek in het dorp en kan verhalen vertellen over een leven dat wij luxe-paarden ons niet kunnen voorstellen. Nu hoeft ze niet meer te werken. Ze geniet, wandelt dagelijks en komt twee keer in de week naar mijn lessen.

Ruth neemt de foto. Zij gaat na afloop van de Summer School op zondag, door naar Lissabon. Daar zijn haar ouders dan gearriveerd voor een korte vakantie in dit prachtige land.

We spraken natuurlijk over blootlopen, de gemeenteraad die de waterschade (mei) in mijn studio maar niet herstelt, de Portugese president op bezoek bij Trump en natuurlijk over de Filipijnen. Zelfs een monument waarmee Douglas McArthur wordt geëerd kwam aan bod. Het staat in de geboortestad van Ruth’s vader. Daar waar McArthur geland is met de Amerikaanse mariniers om de Filipijnen te bevrijden van de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ruth vertelde dat het monument een beetje vergeten is en dat zij de opdracht heeft gekregen de plek opnieuw in te richten. Coen vertelde dat zijn grootvader bij de staf van McArthur zat … tijdens die bevrijding. We waren allemaal even stil van verbazing. En zo was de cirkel weer rond.

#PHOT (Photo On Thursday en soms on Tuesday) is een initiatief van Karin Ramaker.

Previous

De blauwe hemel

Next

Along the beach of Aroe-Aroe

3 Comments

  1. C. Verharen

    En Heidi’s grootvader bleek piloot te zijn geweest tijdens de oorlog inde Pacific…!?!? Over ronde cirkels gesproken.

  2. alles verbonden! 😉

  3. Karin Verheij

    Verbonden door de verhalen én door jouw lessen. Mooi!

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: