Ik kom zojuist binnen omdat ik nog een #PHOT wil schrijven. Na een ochtend yogales en vanmiddag werken in de tuin, heb ik geen idee waarover ik ga schrijven. Dus wordt het onderwerp dat waar het er de hele dag over gaat.

Het landleven begint hier op gang te komen. De zon schijnt en het kriebelt om de tuin schoon te maken en het toch willen aanleggen van een ware moestuin. Met hulp van zoon die hier is. Iedereen, ook in de yogales, praat over de beste manieren om dat te doen, welke zaadjes te kopen en waar. Wordt het volgens de Portugese traditie of permacultuur? Dat laatste klinkt heel aantrekkelijk, want er is weinig tot geen water nodig en de tuin doet het vanzelf. Je hoeft niet te zwoegen in de hitte. En het land blijft heel. Het is goed voor natuur en mens dus.

Alles wat nieuw is boeit. Vriendin Karin gaat één van haar bedden op die manier aanleggen, kijken of het werkt in dit klimaat. We spreken met een aantal vriendinnen af dat we haar gaan helpen om zelf te leren. De Fransman Philip Forrer is de inspirator en wordt uitgebreid besproken. YouTube is handig. Daar vind ik alle informatie. Het is verrassend en in eerste instantie ongeloofwaardig. En het laat me al een tijdlang niet los. Permacultuur wordt hier veel toegepast door de import mensen die hier zijn komen wonen met het idee ‘off-the-grid’ te zijn. Dus helemaal zelfvoorzienend. Ik heb het met eigen ogen gezien. Het werkt.

Het hele permacultuur verhaal komt volgens mij uit Japan. Van Masanobu Fukuoka. Zijn werk als rijstverbouwer heeft veel stof doen opwaaien. Er is een boekje over zijn werk verschenen met de mooie titel The One-Straw Revolution. Dat boekje is een meditatie. Ook Philip Forrer praat over hem, werkend en zijn Jardin du Graal die indrukwekkend is. Op zijn blote kakkies in de aarde.

Als je nu echt wilt weten hoe dat werkt, misschien niet om het zelf te doen, maar gewoon om te horen hoe ontzettend veel goede dingen er in de wereld gebeuren, ga dan naar de linkjes. Permacultuur heeft de toekomst, voor akkerbouw en aarde. Zoals waterstof in plaats van fossiele brandstoffen. Ik denk dat het belangrijk is te weten dat er misschien wel veel meer goede ontwikkelingen voor de aarde plaatsvinden, dan slechte of ongezonde . Via de reguliere media hoor je daar niets over, want goed nieuws.

Goed, ik ga nog les geven straks en zaterdag gaan we op stap om zaadjes te kopen en zo. Intussen studeer ik op het hoe en wat.

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.