Liesbeth Steur

verteller van waargebeurde verhalen

Een goed mens

Yoga met konijnen

(portuguêsEnglish)

Gisteravond kom ik thuis van het lesgeven. Het is half negen. Ik heb die middag heerlijke soep gemaakt van allerlei groenten waaronder verse raapstelen. Ik vertel over de les, over de leerlingen en over de temperatuur in de studio. Eindelijk is het gelukt die te verwarmen. Ik weet nu, na die ochtend tien minuten gestudeerd te hebben in de gebruiksaanwijzing, dat de air-conditioning geprogrammeerd kan worden. Wat een luxe!

Over yoga gesproken doet Coen ook nog een duit in het zakje.

Bunny yoga? Heb je daar wel eens van gehoord? Bij welke stroming hoort dat?”

Coen is nogal een grappenmaker dus kijk ik hem wantrouwend aan.

“Serieus. Het bestaat. Kijk maar op de sociale media.”

Fake news!”, protesteer ik.

“Nee, real news!” lacht hij.

Later op de avond ga ik toch even checken en vind een bericht uit de Indepent van Canada. Mijn mond valt open. Zeker als ik het bijbehorende You Tube filmpje zie.

Na yoga met geiten is er nu ook yoga met konijnen. Ik voel een ergernis opkomen. En dat gebeurt zelden waar het het gedrag van andere mensen aangaat. Nu wel. Ik laat het toch maar even voor wat het is, ga slapen en vanochtend lesgeven. Tijdens de les, wederom in een heerlijk warme studio, is me duidelijk geworden waar die ergernis zit.

Het gaat niet over wat mensen doen in hun leven. Dat maakt me helemaal niets uit tenzij er dingen in mijn ruimte gebeuren waar ik niet blij van wordt. Nee, het gaat mij over de uitholling van yoga. Het is een van de snelst groeiende sectoren geworden vooral in de Verenigde Staten en daar haakt de commercie op in. Dat niet alleen. Yoga-opleidingen schieten uit de grond en de een biedt variatie X op het thema yoga en de ander variatie Y. En zoals met alle takken van sport waarmee geld te verdienen valt, die geen beroepsbescherming kent en waar het volk mee kan worden gemanipuleerd, waait ook dit over naar Europa. De inhoudloosheid vindt zijn weg naar het Avondland. De decadentie heerst op alle vlakken. Verdronken in het consumentisme. In het kopen, hebben en houden. Dus waarom geen yoga met geiten en konijnen?

Hoe fantastisch ik het ook vind dat hele volksstammen op een matje gaan staan, liggen of zitten om zich bovenal te leren ontspannen en te focussen, hoe erg ik het vind dat het yoga wordt genoemd. Daarbij komt dat yoga als geheel is opgesplitst in allerlei soorten yoga. Voor de ademhaling, voor het lichaam, voor zwangeren, voor depressieven, voor vaders, voor moeders, voor kinderen, voor baby’s, voor ruggen, voor ouderen en senioren en voor huisdieren. En er is meer onder de oude zon. Ik durf te beweren dat het van alles is, behalve yoga zoals yoga is bedoeld.

De klassieke yogatrainingen bieden de middelen om een goed mens te worden. Het grondprincipe daarbij is: het “goede” te laten voor wat het is en het “slechte” leren beter te doen, totdat het getransformeerd is tot het “goede”. Dat vraagt om evenwicht en met yoga breng je jezelf in evenwicht. Je bent goed voor jezelf met als doel goed te kunnen zijn voor de hele wereld! Zonder voorwaarden. Die eerste stap is uitermate lastig wanneer je het niet dagelijks traint. Dus yoga doe je niet alleen op je matje. Het is een levenswijze. Een levensfilosofie. Geiten en konijnen zijn zoals sociale media: een afleiding. Want stel je voor dat je aandacht aan jezelf besteedt?

Wil je de wereld een betere plek maken dan hoef je echt geen filmpjes te delen over dieren die worden mishandeld of een konijn op je matje uit te nodigen. Je hoeft alleen maar een goed mens te zijn. En als je het niet aankunt dat dieren worden verwaarloosd dan ga je werken in een asiel. Dat zet tenminste zoden aan de dijk. En wie weet zijn die dieren wel je spiegel? Want hoe erg verwaarloos je jezelf?

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo on Thursday, een initiatief van Karin Ramaker. De PHOT is een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema, met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Previous

Een wipneus

Next

Not giving a f…

12 Comments

  1. het klinkt als verveling. ‘laten we yoga doen met konijnen..’

  2. Ha mooi omschreven en herken de ergernis van het uithollen van zoiets (en daardoor compleet de kern voorbij gaan). Ik schreef ooit eens over ‘mindfulness’ omdat ik me ergerde over dat het te pas en te onpas wordt gebruikt, wat alles oplost, een soort vlekkverwijderaar.

  3. connie

    Ik voelde die zelfde ergernis jaren geleden toen ik aanraking kwam met Pilates, dat nog pretendeerde een soort yoga te zijn. Waarom noemen ze het niet gewoon gymnastiek?

  4. coen

    Dat iemand Bunny-Yoga verzint en in de markt zet is – op z’n zachtst gezegd – vreemd, maar dat er mensen zijn die die lessen volgen is – voor mij – onbegrijpelijk!?!?!

  5. Alice

    De uitdrukking ‘Bij de konijnen af’ is niet eerder zo treffend geweest. Wat raar is dit.
    Vooral jouw slotzin is er weer één om over na te denken.

    • Alice, dat was de perfecte titel geweest voor dit blog. Was ik niet opgekomen!

      • Ik wil je vragen, Liesbeth: ik heb een aantal jaren geleden het ‘Yoga Feel Good Basisboek’ van Tara Fraser gekocht en doe daarmee regelmatig-probeer dagelijks, sla soms een dag over- oefeningen uit. Sinds ik jouw blog heb gelezen waarin je vertelt dat je zelf je pijnlijke knieën hebt genezen dmv meditatie/yoga is mijn interesse toegenomen. Ik zou graag meer willen weten over de achtergrond en de principes van Yoga. Zoals je al zegt zijn er nu zoveel soorten (ook zonder dieren) dat ik geen idee heb wat een goed boek/begin voor mij kan zijn. Heb jij een goede raad voor mij?

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: