Liesbeth Steur

verteller van waargebeurde verhalen

De langste dag (2)

(English) (Portuguese)

De langste dag – afgelopen donderdag – is een bijzondere dag geworden. In mijn #PHOT blog van die dag heb ik uitgelegd wat de zonnewende voor mij betekent. Het werd een lang verhaal op de langste dag. Geloof me, ik oefen me om het in steeds minder woorden te vertellen. En soms is minder niet beter. Gebeurtenissen die in ontwikkeling zijn vragen nu eenmaal om nieuwe omschrijvingen.

Ik schreef mijn blog over de langste dag met een luidspreker in mijn hoofd waaruit om de vijf minuten het woord “zweefteef” klonk. En dat kwam eigenlijk door de blog van Karin Winters. Een van mijn mede #PHOT bloggers. Het is trouwens niet de het enige woord dat werd omgeroepen. Het werd afgewisseld met: Keep It Stupid Simple. K.I.S.S. Dat is een gevleugelde uitdrukking van kunstenaar CoenSt. Aangezien ik met hem leef en hij de eerste lezer is van wat ik schrijf, hoo rik dat vaak genoeg. Dus het mag niet zweven en het moet simpel zijn. Hoe beschrijf je iets onzichtbaar? Hoe maak je iets dat complex is, eenvoudig? Dat is een creatief en vooral experientieel proces. Maar hoe eenvoudig moet het zijn?

Ik vind dat iedereen zijn best kan doen en zijn onderzoekende geest kan gebruiken. Wanneer ik iets niet begrijp, doe ik net zolang onderzoek tot ik het wel begrijp. Dat heet ontwikkeling. Tegenwoordig moet alles panklaar zijn. Snel. Geen tijd. Simpel. Ondiep. Daar hebben CoenSt en ik wel eens een gesprek over. Ik vind dat je niets mag aannemen zonder het zelf te hebben onderzocht. Dus van mij mag een tekst complex zijn.

CoenSt vindt dat een tekst in eerste instantie toegankelijk moet zijn en meerdere lagen mag hebben die de lezer met diepgang dan vanzelf ontdekt en de lezer die zijn diepgang nog niet kent, begrijpt het dan ook. Het houdt me bezig. Maar nu genoeg hierover.

Ik schrijf dit verhaal om te vertellen hoe de viering van de zonnewende is afgelopen.
Karin Pfeifer en ik hebben een paar uur van te voren een steenlegging gedaan op mijn boerderij. Op een plek in de schaduw van de olijfbomen. Ik heb weinig ervaring met stenen en Karin des temeer. De legging gaat intuïtief. Dus, stilzitten, innerlijk bewust zijn en je laten leiden door de steen die in het oog springt. Niet van vanwege de kleur of zo, nee, omdat hij gelegd wil worden. Daarna hebben we gekeken naar de betekenis van de stenen. Bloemen en planten hebben net als stenen (en mensen) een frequentie. Die spelen ook een rol in de steenlegging (zie foto). Onze intentie was om een plek te scheppen waar de natuurkrachten konden samenkomen en versterkt worden. Tijdens de dagen rond de zonnewende gebeurt dat al op planetair niveau. Door onze intentie en handeling ontstaat een synergetisch effect.

Je weet het: 1 + 1 = 3.

Achttien deelnemers hebben zich tegen zonsondergang verzameld en zich bewust verbonden met de natuurkrachten en de krachtplek om de negativiteit die opgeslagen zit in hun cellen te transformeren. Op die manier wordt het lichaam opgeschoond.

We hebben als groep niet alleen onszelf verlicht (zwaarte achter ons gelaten bedoel ik hier) maar ook de aarde en alles en iedereen die daarop leeft. Alle deelnemers hebben na de sessie om de beurt intuïtief een eigen steen gelegd en Karin heeft de betekenis gegeven. Er waren openbaringen bij.

Daarna hebben we onze verlichting en die van de wereld gevierd met heerlijk eten uit de keuken van Susana Maridalho Moura en uit de mijne. Van pizza’s tot couscous, van bolo de carne tot mooie salades. Het kon niet op. We dronken mooie wijnen, spraken natuurlijk over eten – een Indische en Portugese gewoonte – en we vertelden verhalen over onze levens.

De avond was een reflectie van hoe een bewuste samenleving er uit kan zien. Een gezelschap uit allerlei uithoeken met één en dezelfde interesse: samen, vrede, vrijheid en blijheid.

Previous

De langste dag

Next

Ik heb een idee …

5 Comments

  1. Karin

    Mooi verhaal Liesbeth over een mooie bijzondere avond .
    Dankbaar dat ik er bij was en we dit samen neer mochten zetten.
    ??

  2. Oh ik voel me schuldig! maar ook weer niet….al lezend rinkelen mijn zweefteefalert bellen….(knipoog)
    Maar ik weet dat het helemaal niet zo is. Ik had er echt serieus heel graag bij geweest! Juist dat zeg ik omdat we elkaar in levende lijve gezien hebben. (en nu denk ik…komt dat wat ik wil zeggen wel over :-))

    • Dat woord bestaat alleen in het Nederlands lijkt het. Ik kon geen behoorlijke vertaling vinden in het Engels en Portugees 😉

    • Nu heb ik even tijd om een echt antwoord te geven:
      Karin Winters: Dat wat jij wil zeggen komt heel goed over! Het New Age jargon is eigenlijk “old school”. En toch is er nog steeds een groep met een allergie voor dat jargon. En of we willen of niet, de nieuwe tijd is NU. Niemand kan er omheen. 😉 en het jargon verandert langzaam in klare taal. Mede door de wetenschap die steeds meer kan aantonen. Want dat blijft voor velen wel het criterium voor waar of niet waar.
      Het is net het verschil tussen: “eerst zien en dan geloven” of “eerst geloven en dan zien”.

  3. Dat klinkt als een prachtige samenkomst Liesbeth, als ik toch om de hoek woonde.. 😉

Laat je een reactie na!?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén

%d bloggers like this: