Kahlil Gibran
(1883-1931) werd geboren in Noord-Libanon. Als jongeman reisde hij naar Europa
en Amerika en ontwikkelde zich tot schrijver, filosoof en kunstenaar. Zijn
bekendste werk is De profeet.
Toen zei
een ploeger (tegen de profeet): Spreek tot ons over de arbeid. En hij
antwoordde, zeggende: Je arbeidt, opdat je gelijke tred moogt houden met de
aarde en met de ziel der aarde. Want ledig zijn betekent vervreemden van de
seizoenen en uittreden uit ´s levens optocht, die in majesteit en trotse
onderwerping optrekt naar het oneindige. Wanneer je arbeidt, ben je een fluit
gelijk, welks hart het fluisteren der uren omzet in muziek. Wie van je zou een
stom en zwijgend riet willen zijn, als al het andere samen zingt?
Altijd heb je gehoord, dat arbeid
een vloek en werk een ongeluk is. Maar ik zeg je, dat je werkend deel uitmaakt
van de diepste droom der aarde, je toebedacht toen die droom geboren werd. En
zo je jezelf met arbeid in leven houdt, heb je in trouwe het leven lief. En het
leven liefhebben door arbeid maakt je vertrouwd met 's levens diepste
verborgenheid. Maar als je in je pijn geboorte een straf noemt en het
onderhouden van het vlees een vloek die op je voorhoofd staat geschreven, dan
antwoord ik, dat alleen het zweet des aanschijns zal wegwissen wat geschreven
staat.
Je hebt ook gehoord, dat het
leven duisternis is en in je vermoeidheid herhaal je wat de vermoeiden zeggen.
En ik zeg dat het leven inderdaad duisternis is, tenzij er drang bestaat. En
alle drang is blind, tenzij kennis haar verlicht, en alle kennis is ijdel,
tenzij met arbeid samengaand, en alle arbeid is ledig, tenzij er liefde in
woont: wanneer je met liefde arbeidt, maak je een band met jezelf, met elkander
en met God.
En wat is vol liefde arbeiden? Het
is het kleed weven met draden gewikkeld van ons hart, alsof de geliefde dat
kleed zou dragen. Het is vol aanhankelijkheid een huis bouwen, alsof je
geliefde eten zou van de vrucht. Het is alle dingen die je maakt de adem
inblazen van je eigen geest. En weten dat alle geliefde doden om je heen staan
en toezien.
Vaak heb ik je horen zeggen,
alsof je sprak in je slaap: 'Wie marmer bewerkt en in de steen de vorm van zijn
eigen ziel vindt, is edeler dan wie de grond beploegt.' En wie de regenboog
grijpt om haar in de gelijkenis van een mens op een kleed uit te spreiden, is
meer dan hij die de sandalen voor onze voeten maakt.' Maar ik zeg, niet in de
slaap, maar in de felle waakzaamheid van de middagtijd, dat de wind niet zoeter
spreekt tot de reuzeneiken dan tot het kleinste grassprietje; en dat hij alleen
groot is, die de stem van de wind verkeren doet in een lied, dat liefelijker
wordt door zijn eigen liefde.
ARBEID IS ZICHTBAAR GEMAAKTE
LIEFDE. En als je niet met liefde
arbeiden kunt en enkel met tegenzin, dan is het beter je arbeid op te geven en
te gaan zitten bij de tempelpoort om aalmoezen in ontvangst te nemen van hen
die vol blijdschap arbeiden. Want als je met onverschilligheid brood bakt, bak
je een bitter brood dat slechts ten dele 's mensen honger stilt. En als je
afgunstig de druiven perst, werkt je afgunst een vergif in de wijn. En zo je
zingt als de engelen en van zingen niet houdt, sluit je 's mensen oren voor de
stemmen van de dag en voor de stemmen van de nacht.
Reacties:
Er zijn nog geen reacties op dit bericht geplaatst.
