Ik nodig je uit …

by CoenST

The Universe by CoenST


Je weet waarschijnlijk dat ik bijna een jaar geleden begon te schrijven aan een boek waarin de boodschap van Giovanni Montalto wordt beschreven en uitgelegd. Giovanni en ik hebben daartoe een jaar lang nauw samengewerkt en doen dat nog steeds. Totdat de laatste letter is geschreven van dit boek dat in zijn eigen tempo vordert. Ondertussen gaat het leven door en nodig ik je graag uit voor de nieuwe serie workshops van Giovanni. Dat doe ik om maar één reden. Het geeft je de kans om te ontdekken waarom er zo veel geploeterd wordt op deze aarde en zo weinig plezier beleefd. Of je jezelf beschouwt als ongelukkig, gelukkig, te dik, te dun, depressief, alwetend, spiritueel of normaal, het hebben van kennis over hoe het leven waarlijk in elkaar zit, is voorwaarde om een menselijk leven te kunnen leiden zoals in de boodschap beschreven.

 De boodschap is deze:

Wees de perfecte mens die je in wezen al bent. De kracht die daarmee vrijkomt zal alles scheppend zijn. In waarheid en puurheid. Leef je leven in onvoorwaardelijke liefde voor jezelf en alles en iedereen in dit universum. Liefde, welzijn en overvloed spelen daarbij de hoofdrol. De middelen om het perfecte mens te zijn heb je allemaal in je. Ze behoren tot je persoonlijke standaard uitrusting.

Het leven op aarde zoals het zich heeft ontwikkeld, getuigt niet van de perfectie van de schepping waarover vaak wordt gesproken. Dat wil niet zeggen dat de perfecte samenleving onbestaanbaar is. Het feit dat de mens is toegerust met alles dat nodig is om in onvoorwaardelijke liefde te kunnen leven, is een aanwijzing. Kijk eens naar jezelf. Jouw wens is te leven in liefde en vrede met je medemens en met je omgeving. Zonder zorgen en met plezier. Die wens koestert je medemens ook.

Het is niet meer dan logisch dat hetgeen diep van binnen leeft, naar buiten wil. Deze wens stijgt op uit het innerlijk weten om gehoord te worden. Je hoort de wens gedurende je leven iedere keer opnieuw. Dat maakt dat je altijd weer opstaat na een valpartij. Net zolang tot je de wens leeft. Die stem gaat nooit weg. Hooguit wordt de stem gedempt door alles dat betekenis geeft aan en ons verbindt met de consumptiemaatschappij waarin wij ons leven leiden. Deze maatschappij is in geen enkel opzicht een weerspiegeling van de grootheid en de perfectie van de mens. Het is de reflectie van een van de grootste dwaalsporen waarop de mensheid ongewild terecht is gekomen.

In de workshops worden je sleutels aangereikt waarmee je je bewust kunt worden van de verbinding met het innerlijk weten. Een verbinding die altijd heeft bestaan. Een belangrijke onderdeel is de kwantumfysica die als uitgangspunt het allerkleinste deeltje heeft; datgene waaruit alles bestaat. Alles in dit universum, alle energie, inclusief de mens is opgebouwd uit dit allerkleinste deeltje, uit de basispixel.

Wanneer je wilt leren gehoor te geven aan de wens voor een menselijk leven, dan is kennis van de oorzaak van de dwaling van belang. Een kleine studie van de kosmische wetten staat daarbij centraal. Wat van je wordt gevraagd is bereidheid tot zelfreflectie en bereidheid tot het herkennen van vaste leefpatronen en -gewoonten. Daarbij zijn wilskracht en moed tot het nemen van besluiten goede hulpmiddelen.

In juni start een nieuwe workshopserie (Gi-Connect niveau A) van Giovanni (www.gimotion.eu). Je kunt je inschrijven door een e-mail te sturen naar giovanni@gimotion.eu. Wanneer je vragen hebt, stel ze gerust liesbeth@verhalenovermensen.nl. Ik hoop met heel mijn hart dat ik je daar mag begroeten. Want hoe meer mensen weten van de hoed en de rand, hoe aangenamer het leven wordt voor ons allemaal.

 

 

Posted in Blog · Tagged , , · Leave a comment

De burgemeester van Marvão

(eerder gepubliceerd in Nouveau Magazine april 2011)

Marvao, Alentejo, Portugal

De zon schittert, de schaduwen zijn bijna zwart. Omdat ik resident ben, mag ik het stadje inrijden, door de vestingpoort. Stapvoets vervolg ik mijn weg naar boven langs de spierwitte huizen en parkeer op het plein voor het gemeentehuis. Want dat is hier gevestigd, in deze bijna uitgestorven gemeenschap. Samen met de belastingdienst en de notaris. Een slimme zet. Zo zit er overdag nog leven in Marvão en dat geeft hoop.

Het is tien uur. Ik heb een afspraak met burgemeester Vítor. Hij is nog niet zo lang geleden gekozen. Waarschijnlijk vanwege zijn Portugese staatsmanallure. Altijd omringd door mannen in krijtstreep pak en met zonnebril. De Godfather revisited. Om wantrouwig van te worden. Ik kom praten op uitnodiging over wat ik nog meer kan doen voor de gemeenschap naast het geven van yoga. Ik ben te vroeg, zegt de receptionist. Presidente Vítor is altijd laat. Zoals alle presidentes. Het grote wachten is begonnen. Gelukkig weet ik dat wachten niet echt bestaat. Voor mij is het quality time. Vanaf het rode leren stoeltje waarin ik zit, zie ik haar aankomen. Ze oogt vermoeid. Conceição de schoonmaakster is jong en tandeloos. Als ze me ziet verschijnt er een glimlach. Ze vraagt op wie ik wacht.

“Op de burgemeester.”

“Dan ben je veel te vroeg!”

Ik leg uit dat ik een afspraak heb.

“Dat zal wel. Hij is de chef hier en chefs beginnen altijd minstens een uur later dan hun personeel. En chefs werken nooit! Ze gaan koffie drinken, lunchen, koffie drinken, afspraak hier, afspraak daar en dan is de dag weer om. Verdade, echt waar!” Ze is ongemerkt wat sneller gaan praten en vergeet daarbij adem te halen.

Op dat moment hoor ik Vítor beneden. Ik hang over de reling van de trap en zie dat hij bij ieder bureau handen schudt, een praatje maakt en niet luistert. Na een hele tijd komt hij boven. We zoenen in de lucht, schudden handen, vragen naar de familie en nemen plaats in zijn werkkamer. Hij laat het uitzicht zien en vertelt over het feit dat deze Moorse vesting opgaat voor een nominatie op de Unesco Werelderfgoedlijst. Ik luister. Net als ik denk dat ons gesprek misschien toch nog interessant wordt, moet hij weg. We nemen afscheid. Ik loop naar buiten, ga langs het postkantoor en even later doe ik het café aan voor een koffie verkeerd. De eerste ogen die ik tegenkom zijn van Vítor. Hij staat al aan de bar voor zijn bica met een cheirinho, espresso met een geurtje. Een fractielang zie ik een onrustige blik in zijn ogen en dan is hij weer staatsman. Hij grijnst en gebaart naar de kastelein dat ik koffie wil en dat ik niet mag betalen. Dat doet hij, de Presidente. Zijn entourage knikt instemmend.

Posted in Blog, Vijfhonderd woorden · Tagged , , · 2 Comments

Patricia aan het werk

Posted in Blog · Tagged , , , , , , · Leave a comment

#WOT 8: FEIT

De Write On Thursday. #WOT van Karin Ramaker http://networkedblogs.com/ujjHC

Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract?

#WOT 8: Feit = een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is. Aan een feit
 kun je niets
 meer veranderen.
 Of wel..?

Iets dat werkelijk is voorgevallen is een feit. Dat is de enige juiste betekenis van het woordje “feit”. Iets dat is voorgevallen, kun je niet meer veranderen. Read More »

Posted in Blog · Tagged , , · 6 Comments

Write on Thursday: #WOT 7 KEUZE

Kiezen is eenvoudig.

Sta je voor een keuze? Dan is er A of B.

A: ik kies voor Liefde

B: ik kies niet voor Liefde

Daar tussen in zit niets. Het is zwart of wit.

Twijfel je? Je weet niet of je A of B moet kiezen. Dan ga je gewoon lekker afwassen of wandelen of lekker eten maken, de bar in en genieten. Twijfel komt alleen maar voort uit een verward denken en is gebaseerd op angst. En waar angst is, is geen Liefde. Daarom ga je iets heel anders doen dan kiezen, als je twijfelt. Dan ben je in de war en dat is geen goede basis.

Als mens kies je van nature voor A. Want je bent Liefde. Je kiest met je hart, niet met je hoofd. Een keuze bestaat dus niet. Het is altijd A.

Makkelijk hè?

Posted in Blog · Tagged · Leave a comment

Recalcitrant

Sofia onze waakhond op Quinta do Pasmal was ooit een super-puber. Met humor! Dat wel.

Vandaag stond ik te praten met een zoon van een vriendin. Hij is vijftien, heeft kerstvakantie en is wat je noemt recalcitrant. Als hem gevraagd wordt de vuilcontainer op de stoep te zetten dan doet hij het wel, maar vraag niet op wat voor manier. En dat hoef je ook niet te vragen want iedereen die puber is of was kan zich dat heel goed voorstellen. Hij maakt tijdens ons kletspraatje een lekkere lunch voor ons beiden en we hebben het over van alles. En natuurlijk over school. Hij vertelt dat hij van de zeven onvoldoendes nog maar drie over heeft en dat hij het cijfer van de laatste biologietoets nog niet terug heeft. Ik vraag hem waarom hij de voorlaatste keer een onvoldoende had.

“Gewoon omdat ik niet wist dat ik een toets had. Dat hadden ze me niet vertelt. Ik was ziek geweest en een vriendje aan wie ik het huiswerk vroeg had ook niet gezegd dat er de week daarop een toets zou zijn.”

Ik vraag hem nog veel meer en steevast is zijn situatie andermans schuld.

“Weet je dat je je eigen leven creëert?” vraag ik hem. “Misschien niet altijd de omstandigheden, maar wel hoe je je ernaar handelt.” Ik praat met ieder mens, hoe jong ook alsof ze mens zijn.

“Volgens mij geloof je klakkeloos wat andere mensen zeggen. Daar kun je niets aan doen hoor want dat word je niet geleerd. Zou je niet een serieus onderzoeken starten? Naar de waarheid der dingen?” Hij krijgt een peinzende blik in zijn ogen en zegt met enige verongelijktheid in zijn stem:

“Nou, dat doe ik sinds kort en dat wordt me niet in dank afgenomen.”

De heerlijke linzenstoofschotel is op en we gaan allebei weer aan het werk.

Posted in Blog · Tagged , · Leave a comment

I don’t want before to follow me

Grijze wolk

Ik zat vorige week naar een film te kijken gebaseerd op het boek Great Expectations van Charles Dickens. In een bepaalde scene zegt hoofdfiguur Pip: “I don’t want before to follow me” en sluit daarmee zijn verleden uit zijn leven alsof het nooit heeft bestaan. Je kunt op je hoofd gaan staan, je kunt het doodzwijgen – zoals hij –  je kunt er een liedje over schrijven, je kunt er klaar meer zijn, maar weg gaat het niet. Erger nog: het komt je halen op een moment dat je het het minst verwacht. En dat is maar goed ook. Want losse eindjes zijn slordig.

Vroeger is belangrijk. Vroeger staat gebeiteld in je leven. En dat is niet voor niets. Je kunt aan jezelf merken wat jouw vroeger voor je betekent door te bekijken wie je nu bent. Want jij bent NU het resultaat van vroeger. Snap je dat? Door zonder oordeel te aanvaarden wat je nu bent, accepteer je ook jouw vroeger en dat maakt de weg vrij voor wat je later wilt ervaren. De gedachte die je NU hebt, ben je straks. Ik schreef het al eerder. Wanneer ik nu denk dat ik van grijs weer niet blij word, dan heb ik in ieder geval de zekerheid dat dat later ook zo is. En stel nou dat je bedenken kunt dat jij de zon bent en je gedachten de grijze wolk. Stel. En je bedenkt daarbij dat de zon niet chagrijnig wordt omdat er een wolkendekje voor hangt. Dan ben je nu, omdat de lucht toevallig grijs is, niet meer chagrijnig en morgen ook niet. Kijk, nu kun je zeggen: vroeger werd ik daar chagrijnig van terwijl ik NU gewoon blij ben en zo is het leven eigenlijk bedoeld. Blij zijn. Nu en later. Weer of geen weer.

Posted in Blog · Tagged , , , · Leave a comment

2012

Bijna is het zover. Een nieuw jaar met alle nieuwe kansen die er voor me liggen en ook voor jou. Op ieder moment van de dag, 365 dagen lang. Dat is gift nummer één. Nummer twee is de gift die je is gegeven om die kansen te zien. En daar is niet zoveel voor nodig. Alleen maar wakker zijn. Nu. Niet straks. Want het gebeurt altijd nu. Ik zou het heerlijk vinden als jij vanuit je hart kunt leven en alles kunt zien in het licht van Liefde. Alles in jouw leven, en in het mijne ook, is Liefde en als je dat niet zo ervaart dan ben je niet Nu hier. Dan denk je aan straks of aan vroeger. In dit moment is het altijd goed. En wat je nu doet of verzint of denkt, ben je straks. Het ontdekken van gift nummer twee is dus simpel. Ik weet het. Niets ingewikkelds aan. Denk en doe alleen dat wat je zou willen dat jou zou overkomen. Doe oprecht lief. Je zou tenslotte niet willen dat jou iets vervelends overkomt. Je zult zien dat het infecteert. Blijdschap wens ik jullie toe. Laat het zich verspreiden die prachtige Liefde vol onvoorwaardelijkheid. En weet je, het heeft niets met spiritualiteit te maken, ook niet met new-age of gezweef. Dit kan alleen als je met twee voeten op de aarde staat en mens bent. ECHT MENS. Al het andere heb je bedacht en als je die bedenksels in je hoofd gelooft, dan zweef je.

Posted in Blog · 1 Comment

Yoga uit de Bron

Wanneer je denkt aan jouw oorsprong, is het dezelfde als mijn oorsprong. Jij en ik komen voort uit die ene plek waar de schepping begon: de Bron. Net als de kosmos en moeder Aarde. Alles dat voortkomt uit de Bron is puur en perfect en van de hoogste orde. Zonder uitzondering. En daar horen jij en ik bij.

Dat jij jouw leven en jezelf niet ervaart als van de hoogste orde betekent dat de voedingsbodem van jouw denken en doen, gevoed wordt door iets dat tussen jou en de Bron staat. Diep in je hart weet je dat jij de Bron bent. Daarom ben je zoekende. Daarom stel je jezelf vragen. Het gevoel van afgescheidenheid dat je ervaart, verdwijnt op het moment dat je verantwoordelijk gaat zijn voor jezelf. Jij alleen kan de Bron weer tot jouw voedingsbodem maken. Niemand anders.

Het bewust worden van je lichaam is de eerste stap naar een leven vanuit de Bron. Jouw fysieke lichaam is een deel van wie je bent. Iedere cel vertegenwoordigt jou, is geladen met jouw energie. Jij bent degene die daarvoor zorgt met onder andere je denkkracht.

In mijn lessen leer je je lichaam kennen tot in iedere cel. Je leert je denken kennen, tot in de kleinste gedachten waardoor je kunt herkennen wat dat iets is, dat tussen jou en de Bron staat. Je leert emoties te herkennen en te onderscheiden van gevoel. Je leert luisteren naar je lichaam en je herinnert je wat het is om volledig vanuit je hart en in Waarheid te leven; en om te Zijn.

________________________________________________________________________

Cursusinformatie

Aantal lessen: 14

Duur: 1.30 uur

Tijd: 10.00 – 11.30 uur

Start: vrijdag 9 september 2011

Einde: vrijdag 9 december 2011

Locatie: Yogastudio Zowat aan Zee, Keizerstraat 40B, Scheveningen

Kosten: € 245,–  te voldoen vóór aanvang van de cursus

Inspirator en docent: Liesbeth Steur

Contact & inschrijving: E liesbeth@liesbethsteur.com, T 0623 801 473

Posted in Blog · Tagged , , , , · Leave a comment

Als ik een jongen was geweest

Bij Esther’s blog kun je lezen wie zij was geweest als zij een jongen was geweest. Tegelijkertijd vraagt ze aan haar lezers wie zij waren geweest als zij hun geslacht zouden omdraaien.

Willen omdraaien? Voor geen goud! Alhoewel. Toen ik jong was, wilde ik niets liever dan een jongen zijn. Dat leek me vooral makkelijk.

Ik hoefde dan geen jurk aan en witte sokjes met lakschoenen en een mooie jas. En dan hoefde ik ook niet met poppen te spelen. Dat getut van meisjes met die poppen. Dat gedoe met schooltje spelen of vadertje en moedertje en dan moest je ook bij elkaar op bezoek. Dan kreeg ik thee in zo´n minikopje dat altijd van dat minischoteltje afgleed. En dan moest ik ook nog doen alsof het leuk was. Dat eindigde steevast in ruzie.

Nee, dan de jongens. Die gingen honkballen en voetballen. En van de berg af fietsen zonder handen aan het stuur. Die plakten hun eigen banden en die zeurden niet. Die sloegen elkaar en dan gingen ze weer vrolijk verder. Dus dat deed ik ook. En met auto´s spelen en garages. Ik kende alle automerken uit mijn hoofd en herkende ze zelfs aan hun koplampen.

Maar toen kwam de leeftijd, dat er gestapt werd. Feestjes en dansen, de kroeg in en uit en hoe later het werd, hoe oninteressanter. Ik vond het allemaal gedoe. Dancing the night away, dat hield me ´s nachts op de been. Totdat ook ik verliefd werd. Gelukkig kreeg ik twee zonen. Hoefde ik geen vlechten te maken en poppenkleren te kopen.

Inmiddels ben ik als meisje heel wat liefdes verder. En had ik nou een jongen willen zijn? Nee. Meisje zijn is het leukste wat er is. Ik heb het beste van twee werelden. Ik begrijp de meisjes én de jongens, ken nog steeds alle automerken en speel nu alsnog met poppen, met mijn kleindochter.

Posted in Blog · Tagged , , · 2 Comments